* من و پنچول و حسنی *

اولین پست سال 1390

2011-03-24T19:02:00.000+04:30

از وقتی فیلتر شدم خیلی سختم شده مطلب نوشتن چون تا چیزی به ذهنم می رسه یادم میاد باید از وی پی ان استفاده کنم و خلاصه دنگ و فنگ و اخرشم یادم میره جی می خواستم بنویسم.

دوست دارم اینجا به همه اتفاقهای خوب سال گذشته ام لبخند مملی بزنم .راستش سالی که گذشت سال سختی برای ما و خانوادمون بود اما خوب گذشت.از اول فروردین که بدو بدو برای مصاحبه و اخر فروردین مصاحبه و اول اردیبهشت درگیریهای خرید خونه و .... تا سند زدن و دادن بدهی ها و....توی پاییز داستان عمل دوباره نیلو و ...و اخر هم ختم به خیر شدن و....همگی خیلی سخت بودن اما خوب تموم شدن خدا رو شکر.

امسال اما نمی دونم چی برامون تو راهه این مدیکال کی میاد و ما کی عازمیم اصلا امسال میشه یا نه اما از این عیدش فکر کنم سال آرومی باشه.انشاالله.

دو ماهه سخت

2011-01-11T12:59:00.001+03:30

از تولد ني ني تا به امروز خيلي سخت گذشته راستش يه يكماه و نيمي بود كه كمردرد كلا از پا انداخته بودم در همين زمان حسني پاش و گچ گرفته بود و عمل نيلو هم انجام شد.به نوشتن چقدر كم شد اما پوست ما كنده شد.خدا رو شكر داره اوضاع بهتر مي شه .حسني گچ پاش و باز كرد همون روز نيلو از بيمارستان اومد خونه و كمردرد منم اي بهتر شده البته نسبت به روزاي اول كه چارچنگولي مونده بودم بهتر شده.

ني ني كتاب مي خونه لاغي (لاكي ؛ حسني نگو يه دسته گل؛ ياسمن ناز نازي پارك مي ره وقت بازي) شعر يه توپ دارم قلقليه؛ دستمال من زير درخت آبالو دم شده آبردري؟موس مني و....لباس تميز ميپوشه يا گل سري چيزي مي زنه ژست مانكني مي گيره ماني خوبه؟و...خلاصه كلي شيرين كاري

پنچي هم كه داره كم كم سواد دار مي شه كتاب مي خونه و ديكته هاش تا الان سه تاش 20 نيست بقيه اش بيسته و رياضيم كه براش يه قل دو قله .

خودم اما هيچ كاري نمي كنم براي اولين بار در زندگيم مي خوام كمي استراحت كنم كمي فيلم مي بينم و ... شايد اين همه فشاري كه اين سال تحمل كردم كمي از تن و و روحم بره بيرون .

از مديكالم خبري نيست امروز درست 9 ماه از فايل نامبر فدرالمون مي گذره و خبري نيست.

دو ساله ني ني

2010-11-13T10:31:00.000+03:30

پنجشنبه ني ني دو ساله شد.اما تغييراتش شگفت انگيزه .انگاري همه كلمه هايي كه تا الان منتظر بوديم و بگه همه رو ضبط كرده بود و از ديروز كلمه ها رو استفاده مي كنه به جاي پانتوميم بازي كردن.آله(آره) ،باسه(باشه) ،اشنه (قشنگه)، من اين مهمترين اتفاق بود ديگه به عكساش نمي گه ني ني ميگه منه ،ديه(گريه)،دا دا (لا لا)،اْس (سس)،ايشينم (بشينم)و...........

پنچي هم مدرسه اي ميره و سر خوابيدن و پا شدنش مكابره اي داريم .مي تونه بنويسه بابا آب داد.شعر فرانسه مي خونه و كلاس زبان انگليسيشم ادامه مي ده دخترم مي تونم كتاب بخونه به انگليسي .راستي پنچي هم دندونش و عصب كشي كرده كلي خانمي كرده و جايزه هم گرفته از دندونپزشكش.

حسني همچنان كلاس فرانسه ميره و كار و دندونپزشكي و....

يادم باشد

2010-10-11T10:02:00.000+03:30

اين روزها از چپ و راست خبرهاي خوب خوب ميرسه.اضافه شدن ساعت كاري از ساعت 4 به 5 و پانزده دقيقه بعد از ظهركه مشكلات عديده داشته براي من كه يه كلاس اولي دارم و هيچ مدرسه اي تا اون ساعت باز نيست و بايد برم يه بچه دو ساله رو هم بگيرم و برم خونه براي شام پختن و شوهري كه از 10 شب زودتر نمياد خونه و اين ترافيك وحشتناك كه روز به روزم بدتر مي شه،عوض شدن ساختمانمان براي بار ...ام ،ورودي پاركينگ به اين گل وگشادي فقط براي از ما بهتران نه براي همه حالا من ماشينو توي اين شريعتي كجا بذارم تا بعد از ظهر بتونم برم دخترم و از مدرسه بردارم (مدرسه اي كه با كلي پرس و جو و گشتن از اين مدرسه به اون مدرسه مي تونه بچه ها رو تا 3 و نيم نگه داره پس غير اتفاعيه پس سه ميليون پول دادم و برنامه ريزي كردم 4 برم بچه رو بگيرم با نيم ساعت تاخير البته برنامه ريزي قبل از تغيير قشنگ ساعت ) ،استفاده بهينه از آسانسورها و زوج و فرد كردن اونها كه چه شده ،چلمنگي و بي دست و پايي رئيسي كه تو كارش را انجام مي دهي او شاخ و شانه اش را مي كشد،مديران...چي بگم كه كسي ندونه،دخالت هاي پياپي خانم معاون وبي يال و دم و اشكم شدن پروژه اي كه چند سال از عمرت و روش گذاشتي و هدر شدن سرمايه م ل ي ..،خبرهاي قشنگ قشنگ از اينكه ديگه علاوه بر آب معدني و كوفت و ...بترسي شيرم بخري به بچت بدي، 6 برابر شدن حقوق كسايي كه تا ديروز با تو كار مي كردن اما امروز اسم شركتشون عوض شده ولي كارشون كار تودر عوض كم شدن اضافه كاري تو طبق قانون هماهنگيه مسخره،تو عين يه روتر 12هزار يه گوشه نشستي خاك مي خوري اندازه يه سوئيچم ازت استفاده نمي كنن بعد فكر مي كنن تو مودمي،

و ديگه اينكه خسته ام مي خوام بعد از ده سال كار بازنشسته بشم ميشه لطفا؟هر روز منتظر يه خبر هستم تا به يه گوشه ديگه اي از زندگيم كه به خيال خودم از دستبرد مصون مونده با تصميمهاي شبانه و سر شكمي ديگران دستخوش تغيير شود .

ديروز يه جمله خيلي پر معني باعث شد تصميم بگيرم هر اتفاقي افتاد عصباني نشم "خشم ،گرفتن انتقام اشتباه ديگران از خودمان است." مثل رانندگي كردن كه ديگه از بي قانوني و بي حرمتي ها و... ناراحت نمي شم و به خودم مي گم اينجا ايرانه بيشتر از اين انتظار نداشته باش همه چيزمان بايد به همه چيزمان بيايد و سريع آروم ميشم در مورد اين اتفاقها و خبرها و دروغها و ... رنگارنگ فوري به خودم يادآوري مي كنم اينجا ايرانه .

اول مهر و چشم هاي گريون من

2010-09-22T14:56:00.003+03:30

امروز صبح پنچي روپوش مدرسه اش و پوشيد و من مقنعه اش و سرش كردم دلم تير كشيد يهو براي ...

خلاصه عكس انداختيم تو اين بينا هم ني ني هي خودش و قاطي كرد اس اس يعني از منم عكس بگيرين و چند تا اس هم ازشون با هم انداختم بعد حسني خودش و قاطي كرد يه عكسم با حسني انداختم.

جشن شكوفه ها بود امروز شكوفه ها يعني كلاس اولي ها (پنچي :مامان شما هم جشن شكوفه ها داشتين ؟ نه مامان اون موقع ها درختا شكوفه نمي داد ما يهو ميوه شديم آخه ما زمان جنگ مدرسه رفتيم كسي ما رو نمي ديد.)پنچي خانم و با خودم بردم اداره تا ساعت 10 كه رفتيم جشن .حسني هم اومد با هم رفتيم.

چشمام همش خيس بود يه جايي هم كه بچه ها سرود اي ايران خوندن كه اشكام اومد پايين كه پنچي ديد.

پنچي: مامان از اينكه مثل من جشن شكوفه ها نداشتي ناراحت بودي گريه كردي؟!!!!!!!!!

نمي دونم اين گريه كه امروز امان من و بريده از چيه از گريه هاي نكرده خودم .از سرود اي ايران كه هر دفعه كه مي شنوم دلم تير مي كشه .از دلگيري اينكه دخترم يك قدم از من دورتر شد و ترس از دست دادنش.نمي دونم ديشب كه داشتم پاچه شلوارش و براش كوتاه ميكردم همش مي گفتم اين اگه عروس بشه من چطوري طاقت بيارم..

خونه خودمون

2010-08-01T11:39:00.001+04:30

خب خب خب .بعد از اين همه بدو بدو و گذشتن از هفتاد خان خانه خريدنمون 5 مرداد مصادف با سه شنبه هفته پيش كه نيمه شعبان بود اسباب كشي كرديم خونه خودمون .آخيش .يه نفسي كشيديم و يه خواب آرومي كرديم .بماند كه هنوز سند نزديم و 37 ميليون و نيم از پولمون و مونده بديم اما اين آخرين خانشه كه داره رد مي شه اگه خدا بخواد..

از مديكالمون هم كه فعلا خبري نيست 10 روز ديگه 4 ماه مي شه كه از فايل نامبر فدرالمون ميگذره تا خدا چي بخواد ديگه مهم نيست كي بياد چون به تابستون اگه نرسه ديگه سال ديگه ارديبهشت اينا زودتر نميريم .

پنچي خانم امسال كلاس اولي هستن كه نوشتيمشون يه مدرسه كه آموزش شنا داره و اسب سواري و خلاصه ال و بل و جيمبل.ني ني هم كه چي بگيم تا يه چيزي مي شه فوري مي گه تشيدي با تشديد د بخونيد يعني ترسيدي ما هم مي گيم نتش با با نتش..دو ماهي هم مي شه كه خودشون كلن براي امورات جيشي مستقل شدن .ناي ناي هم كه اواههههههههه خوابم كه باشيه براش بخوني باسن مباركو تكون ميده.

خلاصه اين دو سه روز اينگار اون بالاي قله كوه مي رسي پايين و نگاه مي كني هم يه آرامشي داري با خستگي ؛هم باورت نمي شه اين همه راه و تو اومدي، حال منم اونطوريه

روزگار براي استراحت من نيست

2010-05-08T12:31:00.000+04:30

اين روزا بد جوري مشغول خونه عوض كردنم شايد اگه خدا بخواد از اين مستاجري خلاص شيم بريم خونه خودمون .اما اين خونه خودمون رفتن خيلي هم ساده نيست بايد اون خونه كوچيكمون و بفروشيم.اين خونه اي كه هستيم رهن بره تا صاحبخونه پولمون و بده بايد يه خونه جديد پيدا كنم بخريم.واي خدايا اينقدر كار دارم كه شبا ده و نيم ولو مي رسم خونه مامانم اينا و شام و خونه.حسني هم كه اين وسطا اگه وقت داشته باشه يه 5 شنبه جمعه است و هزار كار.من و پنچي مي ريم دنبال خونه چه شود

اسباب كشي و داستاناشم كه جاي خود دارد و از همه مهمتر جور كردن پولشششششششششششش

ثبت يك 11/ 4 ديگه در خاطرات ما

2010-04-20T10:09:00.003+04:30

بله مصاحبه ما 11/4/2010 بود و ما قبول شديم . مصاحبه اصلا اونجوريا كه شنيده بوديم نبود، سخت بود و آقاهه هم خيلي ما رو پيچوند .اما خوب به قول مهربانو مهم اينه كه قبول شديم و شمارش معكوس شروع شده . راستي يه 11/4 ديگه 11/4/1380 يكي از روزهاي تاريخي زندگي من و حسني كه توي رينگهاي نشونمونم حك شده روز مصاحبه هم يه 11/4 ديگه شد كه براي هميشه توي زندگي ما حك شد.

فرداي مصاحبه هم رفتيم كاراي فدرالمون و انجام داديم و فايل نامبر فدرالمون و گرفتيم و تمام.يه صبح تا بعداز ظهر طول كشيد اما بالاخره تموم شد.

سفر سوريه هم كه چي بگم يه خاطره اي بود براي من وحسني خوش گذشت بد نبود اما چون بچه ها رو نبرده بوديم سخت هم گذشت . يك هفته از 20 تا 27 فروردين يه قرن بود برامون تا برگرديم پيش بچه ها.

ديگه چي بگم دوباره برنامه ريزي و دوباره و دوباره ....

آزمون روزهاي سخت

2010-02-27T13:55:00.000+03:30

اين روزها خانواده ما روزهاي سختي وميگذرونه. من كه علاوه بر كلاس انگليسي كانون دو روز تو هفته كه هر جلسه درس مي پرسن كلاس آمادگي مصاحبه كه همراه با آموزش فرانسه از مبتديه دو روز تو هفته هم دارم.از 20 بهمن هم كه هر چهارتاييمون مريضيم كه ني ني يه هفته تب و استفراغ و... پنچي هم هي كج دار و مريض يه روز خوبه يه روزبدتر مي شه من و حسنيم كه مريضيم و چون استراحت نداريم سرماخوردگيمون بهتر نميشه.اداره هم كه كارها به جاهاي سختش رسيده و بررسي طرحها و جلسه پشت جلسه صبح ، ظهر و بعد از ظهر .تازه يه كلاسم داريم شبيه سازي كه كلي هم تمرين و خوندن ميخواد دو روز در هفته .حسني بيچاره هم كه كلاس زبان فرانسه رو مي ره سه روز در هفته ، كلاس آمادگي مصاحبه مي ره دو روز در هفته و يه كلاسم درس ميده دو روز در هفته كه همه اينها كار و زمان مي بره و سر كارم كه بايد بره اين هفته هم كه داره مي ره دبي ماموريت .خلاصه بد جوري شرايط برامون سخت شده منم كه طبق معمول هميشه مشغول غر زدن هستم .اما حسني كه براي اولين باره مي بينم يه شرايطي براش سخت شده توي اين هفت ساله راستش هميشه با تمانينه و آرامش به همه چي رسيده اما ايندفه نه .من مي خوام يه قسمتي از كارا رو لود كنم طرف حسني اونم وقت نداره از زيرش در ميره و مرتب جنجال موش و گربه اي داريم البته با تفاصيل بالا بيچاره حق داره اما من تا حالا نديده بودم تو شرايط سخت چي كار مي كنه راستش فكر كنم هيچ وقت تا حالا اينقدر كلافه نبوده .آقايان هم كه يه تسك وبيشتر نمي تونن تو يه زمان انجام بدن خلاصه ببين چي مي شه.خدا خير بده عمه ندا رو كه توي اين شرايط يه دستي به دست من داده و مياد خونمون پيش بچه ها.راستي آماده كردن مدارك براي مصاحبه رو هم يادم رفت بنويسم كه شامل پر كردن تعداد زيادي فرم و آماده كردن مدارك مثل گرفتن پاسپورت براي ني ني و گرفتن عدم سوئ پيشينه و ...و فرستادن مدارك براي ترجمه و ..كه ديگه روزگاري شده بس سخت .خلاصه ،هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستيم .چطوري؟ نمي دونم ولي لااقل دعا كنين.

نامه مصاحبه

2010-01-20T13:06:00.000+03:30

امروز نامه مصاحبه ما رسيد.تاريخ مصاحبه شده 11 آوريل.هفته پيش 5 شنبه يه نامه با آرامكس براي سفارت فرستاديم كه ما مداركمون و فرستاديم و خبري نداريم ضمنا ايميل حسني رو هم توي فرمها اشتباه وارد كرده بوديم كه تو نامه ازشون خواسته بوديم ايميل و درست كنند و ظاهرا درست كردن چون به حسني ايميل زدندو تاريخ و اعلام كردن.هم خوشحال شدم هم اضطراب گرفتم كه چي كار كنيم تا اون موقع حسني فقط 4 ترم فرانسه خونده .خودمم كه اصلا فرانسه بلد نيستم نمي دونم با اين همه مشغله چطوري برم كلاس .كارهاي اداره هم كه بد جوري به هم پيچيده لا اقل زمانهاي اداري يه مرخصي بگيرم برم بر گردم.

خلاصه اينكه هم اكنون نيازمند ياري سبزتان هستم لطفا راهنمايي نماييد.

در ادامه پستهای زندگی سگی ، درد دلی با تازه کانادایی های عزیز

2010-01-02T10:16:00.002+03:30

برای اونایی که تازه وبلاگمو مي خونن آدرس پستهای زندگی سگی و میذارم تا با موضوع بهتر ارتباط برقرار کننhttp://penchool.blogspot.com/2006_11_01_archive.html
http://penchool.blogspot.com/2006_12_01_archive.html

http://penchool.blogspot.com/2007_06_01_archive.html

خوب بعد از اون داستانهایی که گفتم اومدم اینترنت . یکی از هموطنان عزیز که تازه رفته نوشته بود اینجا فلان چیز خدا تومن بهمان چیز خدا تومن من یکم شک برم داشت گفتم فکر کنم یا یادش رفته اینجا قیمتا چطوریه یا در خونشون اونوقت که ایران بودن مجانی چیز می آوردن یا اینکه واحد های شمارش از یه قاره به قاره دیگه فرق کرده فعلا گیج شدن که اونجا دارن با ریال بی ارزش کشورشون به دلار خرید می کنن.این به کانادا مربوط نمیشه که این جزیره که ما اسشمشو گذاشتیم کشورمون واحد پولش اینقدر بی ارزشه .یا اعتراض کرده بودن به سیستم درمانی اونجا که دارو ندادن به بچشون که تب داشته .خوب این کجاش بده توی کشوری که سرانه مصرف داروش تاسف آوره و تا عطسه می کنی بهت انتی بیوتیک می دن بنده در سن 28 سالگی به بعد دیگه به همه انتی بیوتیکها حساسیت دارم از بس آنتی بیوتیک بهم داده بودن و برای یه عمل ساده باید بدبختی بکشم تا یه طوری آنتی بیوتیک بگیرم.اونم از یه خانواده ای از انتی بیوتیکها که تا حالا استفاده نکرده باشم.

یکی دیگه گفته بود اینجا خیلی سخته تحمل کردن مشکلات و اینکه زن و شوهر ها و خانواده ها رو از پا در میاره نمی دونم آیا فکر می کنن ما اینجا هیچ مشگلی نداریم ؟من و شوهرم هر دو توی سطح بالای جامعه کار می کنیم کارمونم خوب بلدیم بعد از هشت سال زندگی ،دوندگی و کار و کارو کار چی داریم ؟از دارایی ها اگه بخوام صحبت کنم که بحث به درازا میکشه فقط بگم که هر سال بیشتر از پارسال کار می کنیم شوهرم تا یادمه 10 شب زودتر خونه نیومده تا 2 نصف شبم مطالعه کرده مرتب ،و کمتراز سال پیش هستیم و روز به روز باید تلاش کنیم خودمون و فقط سر پا نگه داریم به بقیه مسائل مثل تفریحات و .. نمی پردازم که این خود بحثی گم شده در فرهنگ ماست .
از ادمها بگم که خیلی ها از دور شدن از این آدمها و غربت صحبت می کنن .اگه توی محیط کارتی یا باید منتظر باشی یکی زیر پاتو خالی کنه یا یه نارویی بهت بزنه فرقی هم نمی کنه تو خوبی یا نه تو تو کارت از همه بهتری یا نه .چون آدم فروش نیستی حروم خور نیستی و از همه مهمتر دزد نیستی پس جات هیچ جا نیست چون اینجا دزدی زرنگی شده .

از رعایت حقوق همدیگه که نگو که اگه حقی و ضایع کنیم به خودمون می بالیم که زرنگ بودیم و اون طرف ببو گلابی.

خوب معلومه جایی که فضاییل اخلاقی جاش با رذایل اخلاقی عوض شده ،حرومخوری زرنگی شده خوب چه انتظاری داری؟وقتی می ری توی اجتماع می ترسی پای کسی و لگد نکنی که طرف ممکنه همونجا سلاخیت کنه اینقدر همه عصبی و عصبانی از همه جا هستن که منتظرن یکی از راه برسه اشتباه سلام کنه دخلشو بیارن و همه حقهای خورده شده شون و از حلقوم طرف بکشن بیرون.

از فک و فامیل و دوست و آشنا که نگو همه در حسد و طمع و بغض در حال خفه شدن هستن وقتی می بینن که تو خوشحالی یا می خندی یا زیبایی آره فقط زیبایی.به هر وسیله دست می زنن تا این خوشحالیتو بگیرن .

همه و همه تارهای تجمل و فخرفروشی دور خودمون کشیدیم و هی دروغ و چاپلوسی و تزویر ....تا چی یکی از راه برسه بگه به به چه آدم خوشبختی چقدر پولداره همین .چیزی که بدست آوردیم از اینهمه دزدی و تهمت و ریا و دروغ و ....

واقعا پول داشتن توی این کشور یعنی چی ؟تفریحی هست بدون اینکه اینه دق بشه . مگه هر آدم شکمش چقدر جا می گیره چه فرقی می کنه با دمی باقالی فقیرون باشه یا با مرغ و مسما پولداری که به اینهمه بیارزه .

از آلودگیها بگم که شهره عالمه از هوا گرفته ،آب ،گوشت ،خون ،شکلات ،آب معدنی و....تا محیط زیستت همه جا داره خفه ات میکنه .

دیگه از چی بگم حقهایی که نداریم یا اونهایی که ازمون گرفتن .

می دونید فکر کنم مشگل اصلی ما ایرانیها اینه که هنوز قبیله ای زندگی می کنیم يعني روابطمون محدود به خاله عموها و بس از محدوده جغرافياييمون بيرون نيست و احساساتمون با همه اعضاي اين قبيله زنجير شده مثل نیاکانمون واین قبیله ای زندگی کردن به خاطر معایبش مدتهاست که در جوامع متمدن منسوخ شده و ما با اونهمه بندها و رسوم و اداب دست و پا گیر قبیله هامون میریم به کشوری بدون قبیله اما ما این بندها رو به اندازه همه عمرمون با خودمون کشیدیم وقتی باز می کنیم میریم با اینکه می دونیم آزار دهنده بودن اما باز هم اون بندها رو میخواییم می دونید چرا چون بهشون معتادیم و مثل یه معتاد در حال ترک هی دور خودمون می پیچیم .

دیگه چی بگم هرچی می نویسم حتی به اندازه سر سوزن دلم باز نمی شه و سبکم نمی شه که به اندازه عمرم حرف دارم و حق دارم ،که خورده شده و دم بر نیامده.

گناه زیبایی

2010-01-01T22:33:00.001+03:30

چند ماه پیش پنچی و بردم برنامه رنگین کمان بماند که چطوری پذیرش شد .شب قبلش می دونستم اونجا به لباس بچه ها گیر میدن چون یکی از دوستام دخترش و برده بود حسابی اذیتش کرده بودن .پس حسنی و پنچی رفتن یه شلوار قرمز پیشبنددار خریدن منم یه بلوز آستین بلند زیرش پوشوندمش یه روسری خوشگل پشتش بستم و موهاش و از طرفین با روبانهای رنگی بستم و روبانها رو از روسریش ریختم بیرون.باور کنید هیچ جایی از موهاش پیدا نبود به جز چتری هاش که درست کردم براش.اول بچه ها رو با یه مینی بوس عتیقه دودی البته اونایی که با کارت ملی و شناسنامه و فرم و... از هفت خان ورودی گذشته بودن از در ورودی تا استودیو صبا بصورت رویهم بدون در نظر گرفتن تعداد بچه ها و مادران بردن .اونجا آقایونی بودن بیسیم به دست که حجاب دختر بچه های یک ساله تا 5 ساله رو چک می کردن .چرا این یکی شلوار نداره؟مادره می گفت بابا این فقط دو سالشه .می گفت من نمی دونم دو سالشه یا 10 سالشه شلوار نداشته باشه اجازه نداره بره تو.خلاصه یه مادری هی لباسهای دخترشو با اونهایی که اورده بود عوض می کرد تا مطلوب طبع آقایان واقع شود به یکی می گفت مارک داره لباسش به یکی می گفت روسریشو بیار جلو خلاصه دختر ما بدون هیچ تغییری از این خان هم گذشت .ما رو توی یه اتاق با صندلیهای پلاستیکی حبس کردن بله حبس چون نمی تونستی از حاشیه این اتاق جلوتر بری چون ممنوع بود توی محوطه به اون بزرگی صدا و سیما .بماند که وسط مرداد ماه یه آب سدکن از این منبعی ها اونجا بود بدون هیچ لیوانی از ساعت دوازده و نیم اونجا بودیم تا ساعت 5 دقیقه مونده به 3 که بچه ها رو با صف بردن توی استودیو و ما هم از یه تلوزیوت تو همون اتاق که دیگه همه بلند شده بودن وایساده بودن نگاه می کردیم اونم فقط 5 دقیقه برنامه داشت که بچه ها رو نشون داد.منم از اون لا لوا دیدم دخترم و روسریش و کشیده بودن جلو تا زیر ابروش و زیر گردنش محکم گره زده بودن همه به من می گفتن این چه ریختی بود بچه رو فرستاده بودی .اونقدر عصبانی شده بودم که به خودم فحش میدادم که آوردمش یه همچین جایی اما گفتم خوب من وقتی بچمو میارم اینجا یعنی قوانین اینجا رو قبول دارم اینجا قانونش اینه دیگه "زیبایی ممنوع" .چون آقایون ما اگه یه دختر بچه 5 ساله رو ببینن که چتریاش بیرونه از روسری ممکنه حالشون بد شه.آره اما دخترم بهش خوش گذشته بود اون که متوجه نمیشه از الان دارن چه بلایی سرش میارن.

خلاصه با اصرارهای دخترم امروز صبحم دخترم و با تشویقهای پدرش فرستادم برنامه فیتیله .بچم اینقدر اصرار داشت موهاشو سشوار بکشم که تازه کوتاه کرده خوشگل شه منم صبح قبل از رفتنش براش سشوار کشیدم یه لباس محلی هم داره خیلی قشنگه خیلی هم بهش میاد پوشوندمش .می دونید که با لباسهای محلی ایرانی هیچ نقطه ای از بدن خانمها پیدا نیست .جلوی موهاشو سشوار کشیدم بعد کلاه لباسشو سرش گذاشتم و یه شال سنتی هم لباسش داره انداختم روی سرش و بستم که تکون نخوره موهاش خدای نکرده بیاد بیرون .فکر می کنید وقتی دخترم و توی تلوزیون دیدم چه ریختی بود ؟ بله روسری و پیچونده بودن دور سر بچم که فقط دماغش پیدا بود اونم چروک و نا منظم .مامانم زنگ زد که چرا بچه رو اونطوری فرستادی چند تا بچه اونطرف تر بودن روسری نداشتن شما بودین چی می گفتین منم گفتم لعنت به این زندگی سگی که ما اینجا داریم و این قوانین مسخره که زیبایی توش گناهه.

و باعث شد پست بعدی و بنویسم یکم دلم و باد بزنم. پس درپست بعدی بخونید ادامه پستهایی که در قالب زندگی سگی نوشتم.

دندان

2009-12-20T14:18:00.002+03:30

بله پنچي خانم اولين دندونشون لق شد جمعه و امروز صبحم افتاد .يكي از داستانهاي تراژيك پنچي افتادن دندوناش بود و اينكه پرستو جون دندون هر كي لق شده مي كنه كه الحمدالله به خير گذشت و به اونجا ها نرسيد.ني ني هم يه دندون ديگه در اورد خلاصه چقدر خبر دندوني ني ني 5 دندون شده پنچي بي دندون.

فايل نامبر كبك

2009-12-13T13:47:00.000+03:30

ديشب فايل نامبر كبك و تلفني گرفتم.بله تلفني.هفته پيش يكي از دوستاي مهربانو داشت مي رفت سوريه مصاحبه منم يه نامه بهش دادم تا از طرف ما وضعيتمون و پيگيري كنه .ظاهرا خودشون گفته بودن نامه مي زنيم اما همنطوري شماره فايل نامبر مون و براش نوشته بودن و اونم كه قبول شده بود خوشحال و شادان زنگ زد و خبر فايل نامبر ما رو داد.راستش يكم اضطراب گرفتم ديشبم كه با مهربانو صحبت مي كردم اونم مي گفت حداكثر 6 ماه وقت داريم تا مصاحبه حسني هم كه ترم 3 فرانسه است اما ما امتياز زيادي نمي خواهيم از زبان ما امتيازمون همين الان بدون زبان 63 است ولي خوب هي طبق معمول بايد جلو جلو برم ديگه و اضطرابهاي فردا رو به امروزم اضافه كنم.

بحث و گفتگو ي ماني و پنچي

2009-12-01T14:56:00.000+03:30

مامان اگه تو يه مرد سياه گرفته بودي من و ني ني سياه مي شديم؟آره مامان .اوف.مرسي كه يه باباي خوشگل گرفتي. مامان چرا من نمي تونم با آبتين دوست بشم .تو مي توني با هر كي كه دوستداري دوست بشي . اما كيميا و نازنين مي گن اون پسره نبايد باهاش بازي كنيم .خوب پسر باشه ميتوني بري باهاش بازي كني.اما اگه با آبتين بازي كنم كيميا اينا باهام قهر مي كنن ديگه باهام بازي نمي كنن.نمي دونم مامان جان ببين چي كار كني بيشتر بهت خوش مي گذره.

مامان من موهام فريه اگه كسي ازمن خوشش نياد با من ازدواج كنه چي ؟ عزيزم .اولا كه موهات فره خيليم قشنگه خيليها آرزو دارن موهاشون فر باشه مثل خود من.دوما عزيزم اگه كسي بخواد به خاطر زيبايت باهات ازدواج كنه پيشنهاد مي كنم يكم روي ازدواج با اون بيشتر فكر كن.چرا؟ پس براي چي بايد با من ازدواج كنه.به خاطر اخلاق زيبات مثل مهربويت ؛ صداقتت و احساس مسئوليتت و اينكه اون خودش كشف كنه جنبه هاي زيبايي شخصيتت و و عاشق اون بشه .بايد برات به عنوان يه انسان ارزش قائل باشه نه اينكه چون زني و زيبايي تو رو بخواد.آهان

چرا از فكرت استفاده نمي كني تا اين مشگلت و حل كني ؟ آخه فكرم تموم ميشه.

به نظر شما خيلي براي يه دختر بچه 6 ساله سخت نمي گيرم؟

مهربانو و پنچي

2009-11-21T10:36:00.000+03:30

چهارشنبه شب پنچي و با خودم بردم مراسم اختتاميه همايش چون مي خواست با مهربانو خداحافظي كنه . موقع برگشتن من خيلي ناراحت بودم اونم هي مي گفت براش اس ام اس بزن من دلم براش تنگ ميشه. مامان ما هم مي تونيم بريم كانادا ؟ گفتم نه همه رو كه راه نمي دن بايد صبر كني.مامان خاله كه شوهر نگرفته اونجا چي كار كنه؟ مي تونه اونجا شوهر بگيره ؟ چطوري كسي و كه اونجا نمي شناسه.چرا مامان آشنا مي شه .حسني : نگران نباش بابا جان اون نرفته اونجا كلي آشنا پيدا كرده برسه اونجا تا ما بخواييم بريم بايد بريم اونجا عروسيش.

نی نی یکساله شد

2009-11-17T13:28:00.001+03:30

دیشب با باباجی اینها برای نی نی تولد گرفتیم.راستش گفتم اگه برای نی نی تولد بگیرم مثل پنچی هی میخواد گریه کنه تولد یکسالگیش و چیزی هم که نمی فهمه و چه فکر بکری هم بود پدر سوخه همش جیغ کشید .خوابشم میومد خلاصه زود سروته همه چی و هم کشیدیم تا چند تا عکس برامون بمونه. عکس گلام و وقتي تونستم عكس آپلود كنم ميذارم فعلا كه نمي شه شب تولد یکسالگیه نی نی

راستی به نظر شما خیلی زود یه سال نشد.اون روزی که نی نی بدنیا اومد همش از جلو چشمم رژه میره و چه زود و چه خوب گذشت خدا رو شکر خیلی سال آروم و خوبی بود .البته با تشکر از همه دوستان و همراهی پنچی و حسنی و باباجی و اشرفی و اسا و نینو.

درآستانه تولد ني ني

2009-11-07T11:47:00.001+03:30

از حال و روز خودم كه خيلي خرابه بگم كه يه ماهي مي شه كه مريضم و خوبم نمي شم.ويروس سرماخوردگيش ايندفعه خيلي مهربونه.منم كه بدنم ضعيف شده ؛استراحتم هم كم شده معلومه ويروسه خوشش مياد نمي ره ديگه.سه شنبه و چهار شنبه به توصيه دكتر خوابيدم خونه بهتر شدم اما هنوز خوب نيستم.

ني ني دوتا دندون جلويي پايينيش شده نصفه دندون و دو روزه كه يه كل دندون ديگه جلويي بالاشم زده بيرون بچه فكر كنم بازم مي خواد يه دندون ديگه در بياره چون خيلي كلافست.از كلمات جديد جو جو ميگه و هر وقتم بهش ميگيم آفرين براي خودش دست مي زنه حتي وقتي ميگيم آفرين پنچي بازم دست مي زنه.

پنچي هم كه با من اين هفته مريض بود بچم و دكتر و شربت و طبق معمول مريضيهاش كهير و ... .

حسني هم حسني نايتينگل بود صبحا تا 2 ناهار ما رو هم مي داد مي رفت سر كار تا 10 شب ميومد .اما ني ني روزاي مريضي ما خونه اشرفي اينا قرنطينه بود ولي اينقدر دل سه تاييمون براش تنگ شد كه گفتيم باباجي 5 شنبه اوردش.

گوشواره

2009-10-19T10:47:00.001+03:30

پنچي يه چند روزي بود گير داده بود كه مي خواد گوشش و سوراخ كنه ؛ منم يكي دو روز پشت گوش انداختم گفتم شايد تصميم قطعي نگرفته منصرف شه ديدم نه تصميمش جديه.راستش تا الان هر كي مي گفت چرا گوشش و سوراخ نمي كني مي گفتم گوش خودشه و هر وقت كه فهميد چرا اين درد و تحمل مي كنه مي تونه تصميم بگيره و گوشش و سوراخ كنه .يه بار از من پرسيده بود مامان گوش سوراخ كردن درد داره گفتم آره و الكل هم بايد بزني كه كمي مي سوزونه.اونم منصرف شد و مي گفت هيچ وقت گوشم و سوراخ نمي كنم ؛ اما من همون روزا اين روز و مي ديدم كه هي اصرار كنه گوشش و سوراخ كنيم.

و اما ديروز كه رفتيم گوشش و سوراخ كرديم راستش خودم خيلي اضطراب داشتم نمي دونم چرا هر چيزي در مورد اين دختراست اينقدر من و تحت تاثير قرار ميده اينقدر كه بهش هم كه فكر مي كردم دست و پاهام شل مي شد اينقدر نا تواني در خودم در مورد هيچ چيز ديگه اي سراغ ندارم.خلاصه اول براش توضيح دادم كه يه تفنگه صداي بلندي داره و كمي درد و يه گوشواره همين.بعد رفتيم يه درمانگاه دادم يه دكتر چون گفتم همه جا اين كار و ميكنن اما آدم از انواع و اقسام آلودگيها مي ترسه و بي مشئوليتيها.اول كلي دقت كردم سوراخ گوشش جاي خوبي باشه مثل مال خودم پايين بالا نباشه بعدم دكتر اولين گوشش و سوراخ كرد يهو گريه كرد .دلم يه تيري كشيد چشام پر اشك شد گفتم مي خواي اون يكي و سوراخ نكنيم گفت نه .يهو دلم گرفت براي دردهايي كه بايد بكشه اين اوليشه وقتي قدم به قدم به مرحله زن شدن نزديك ميشه از اينجا تفاوتش شروع ميشه خيلي دلم گرفت براي همه زنها .

اما راجع بهش خيلي باهم صحبت كرديم و بيشتر به خاطر صداي تفنگه ترسيده بود يادم مياد خودمم همين طور بودم يهو صداش مي پيچه تو گوش آدم.ازش پرسيدم دخترم چي شد كه تصميم گرفتي گوشت و سوراخ كني گفت همين جوري اما هي مي گفت من گوشواره طبق معمول رنگ صورتي ميخوام كه نداشت و نگين آبي زد گفتم عزيزم صورتيش خيلي كم رنگ مي شد و نگينش پيدا نمي شه اما اين آبيه خيلي قشنگه حتي از دورم پيداست خلاصه راضيش كردم حالا تازه بيشترم خوشش مياد مي گه مال آلاله صورتي بود انگار نگينش سفيده.

اگه گفتين چرا تصميم گرفته بود گوشش و سوراخ كنه؟راستش چند روز پيشا چمدونا رو آوردم چيزي ازش مي خواستم يك سري گوشواره صورتي فرشته وقتي از كانادا اومده بود براش اورده بود اونم ديدشون گفت مامان نمي تونم اينا رو استفاده كنم گفتم نه گوشت كه سوراخ نداره خلاصه يه چند روزي فكر كرده بود و تصميم گرفته بود اينم خودش كه نگفت من كشف كردم چون گفت مامان مي شه اينا رو در آوردي گوشواره هاي خاله فرشته رو بزنم .بعد كه بهش گفتم خنديد گفت آره.

راستي اگر خواسته هاي ما نبود چه چيزي ما رو به تحمل اين دنيا و ناراحتيها و همچنان ادامه دادن تشويق مي كرد؟

و اما حسني مي گفت من دوست ندارم گوشش و سوراخ كنه .گفتم مي دوني چرا گفت دوست ندارم ديگه گفتم مي دوني چيه تو رو نگران مي كنه كه يه مرحله از بچگي جدا شده و يه مرحله از ما دور ميشه گفت دقيقا .احساس ميكنم بچگيش و پشت سر گذاشته و مي خواد خانم بشه براي منم اين خيلي دلگير كننده بود.

تا حالا ديده بودين يه گوش سوراخ كردن اينهمه حرف و حديث داشته باشه؟

يادم رفت و اما ني ني امروز تا باباجيو دم در ديد صبح كه اومد بگيرش گفت باجي.اشرفي مي گه جيزم بلد شده اما من هنوز نشنيدم.

قدمهاي اول و اولين كلمات

2009-10-07T11:06:00.001+03:30

ني ني ديشب 5 قدم راه رفت بعد من و پنچي ذوق زده تشويقش كرديم.اولين كلمه اي هم كه ياد گرفته ني ني ه حسني براش شربت ويتامين خريده بود شيشه روش عكس ني ني داشت اون و برداشت يهو گفت ني ني .ابته وقتي گريه مي كنه بابو يا مامو هم مي گه اما ني ني و خيلي واضح مي گه .

كلاس زبانهاي خودم كانون شروع شده و يه سه جلسه رفتيم .هيچ كار ديگه اي نمي كنم راستش خيلي خسته ام بعد از ظهرا.

پنچي پيش ديستاني شده توي همون مهد خودش با هم يكشنبه رفتيم وسايلي كه مي خواست خريديم از شهر كتاب و طبق معمول كتاب هم خريديم.

احوالات اين روزهاي خودم

2009-09-29T11:54:00.000+03:30

هفته پيش 21 شهريور به توصيه مهر بانو مدارمون و براي كبك فرستاديم با پست آرامكس تا ببيني خدا چي مي خواد .حسني كه كلاس زبان انگليسي مي رفت روزهاي زوج روزهاي يك شنبه و سه شنبه هم مي ره فرانسه و اصلا ديگه خونه نيست خيلي اين ماهها ي سختي بود آمادگي خودم براي آيلتس و آماده كردن مدارك براي فايل و دو تا بچه و سر كار و كار خونه و ...خيلي خسته و كوفته شدم هر چي ويروسم از كنارم رد مي شه اينقدر ضعيف شدم كه تستش مي كنم .كلاسهاي زبان كانون هم دوباره شروع شدن با يه ترم مرخصي كه گرفتم اين ترم دوشنبه و پنج شنبه ها بهم افتاد ساعت 5 و نيم بعد از ظهر خيلي سختم مي شه بايد برم خونه پنچي و بگيرم ببرم بذارم خونه مامانم اينا برم بعد برگردم بچه ها رو بردارم برم خونه اما خوب اين امتحان لعتنتي و دادم انگار از يه كوه اومدم پايين امروز ساعت 5 هم امتحان اسپيكينگشه و خلاص .به يه مسافرت احتياج دارم كه به چيزي فكر نكنم و فقط برم خوش بگذرونم انشاالله اوايل آبان ميرم حسني بره سفر آلمانش و برگرده ميرم .

شيطان و ازدواج

2009-09-22T10:46:00.000+03:30

چند شب پيشها يه فيلم نشون ميداد نصف شب كه شيطان يه دختر و به اصطلاح مسيحيها تسخير كرده بود و اون به خودش صدمه مي زد و... و يه كشيش مي خواست نجاتش بده و شيطان و ازش دور كنه خيلي فكرم و مشغول كرده بود به صورت كاملا تصادفي فردا بعد از ظهرش پنچي كه اين فيلم و نديده بود به من گفت شيطون به من مي گه ني ني و از تخت بندازم پايين.بهش گفتم چرا ؟گفت وسه اينكه به من اهميت نمي ده اين در حاليه كه اصلا خواهرش و اذيت نمي كنه و الان كه دارم مي نويسم به نظرم مياد منظورش من باشم كه بهش اهميت نمي دم.بعدش گفتم آخه عزيزم اين خيلي كوچولو تا اين چيزا رومتوجه بشه گفت من نمي گم كه شيطون ميگه يعني انداخت گردن شيطون منم گفتم شيطون وجود نداره اونم گفت چرا هست .اما پيش خودم فكر كردم اگه واقعا وجود داشته باشه كه ادما هر كاري مي كنن ميندازن تقصير اون پس معاد يعني چي ؟بنظر شما شيطون وجود داره؟

ديشب پنچي ميگه ماني من بخوام ازدواج كنم تو بهم مي گي با كي ازدواج كنم گفتم نه عزيزم تو با هر كسي دوست داشتي مي توني ازدواج كني اما بايد اينقدر صبر كني تا بفهمي چي مي خواي .ميگه خوب من مي خوام الان ازدواج كنم .ميگم با كي ؟ ميگه امير مهدي از من خواستگاري كرده من مي تونم باهاش ازدواج كنم يا تو ازش خوشت نمي اد (شايان ذكر است كه امير مهدي پسر همسايه بالايي است كه تازه يه هفته است كه آمده اند طبقه بالاي ما و ايشون هم فقط دو با ردر حد نيم ساعت با اون و خواهرش تو حياط بازي كردن) ميگم چطور ميگه اخه امير مهدي از من خواسته باهاش ازدواج كنم .

من ميگم دخترم هر وقت اندازه من شدي توي اون قاب عكس كه لباس عروس پوشيدم مي توني باهاش ازدواج كني .ميگه اما اگه از اينجا برن من ديگه خونشون و پيدا نمي كنم اونوقت ديگه ديره

كل دندون

2009-08-30T09:30:00.003+04:30

ني ني اين روزها چون رشدش سريعتره خوب بيشترم بايد بنويسم دربارش چون مي خوام تغييراتش و ثبت كنم تا بعدا بتونه بخونه خودش.
ني ني دو هفته هست كه چهار دست و پا مي ره و پنج شنبه يعني 5 شهريور كله دندونش زد بيرون وقتي اومدم اب بهش بدم تاجش خورد به استكان.فعلا فقط تيزيش بيرونه و اگه دست بزني پيداست خيلي قشنگه و لذت بخش .هر روز به خودم مي گم خيلي خوب كاري كردم يه خواهر وسه پنچي اوردم اما به اسم پنچي به كام من شده خيلي بچه ها انرژي مثبت دارند و آدم كنارشون هر چقدر هم كه سعي كنه دلش بگيره نمي شه ادم به چشماشون نگاه مي كنه دلش باز مي شه. ني ني تا مي شونيش زمين زودي خودش و به يه مبلي جايي مي رسونه تا پاشه وايسه و به هيچ وجه نمي شينه .گاهي وقتها اينقدر وايميسه كه خسته مي شه هي غر مي زنه اما نمي شينه واقعا از اين پشتكار بچه ها در حيرتم .فكر مي كنم اگه آدمها اين پشتكار بچگيشون وتا مرگ حفظ كنن هر كدوم يه مخترعي بزرگ مي شن .راستش فكر مي كنم چيزي كه عامل موفقيت ادمهاست فقط و فقط پشتكاره و بس و نه هوش و ...تاثيري ندارن. كه اشرفي هميشه مي گفت:"چه بسا باهوش كاهل كوش مي شود كوزه فروش و كم هوش سخت كوش مي شود حاكم هفت اقليم"من واقعا بهش اعتقاد دارم.
پنچي خانم مرتبا قد مي كشن و لباساشون ظرف سه ماه كلي براشون كوتاه ميشه.كلي هم حرف مي زنه و سوال مي كنه .تازگيها هم يه كانالي هست سريالهاي خارجي با دوبله فارسي ميده براي بزرگا خانوم هم نگاه مي كنن حتي اگه كارتون داشته باشه نمي بينه تو اون سريالها از مشروب و اينها صحبت ميكنه ،از من مي پرسه مامان مشروب چيه ميگم مامان يه نوشيدنيه كه وقتي بخوري روي كار مغز تاثير ميذاره و كنترل رفتارهات و گفتارت براي مغز سخت ميشه .ميگه خوب تو چرا نمي خوري ؟ مي گم چون دوست ندارم كنترل رفتارم واز دست بدم .ميگه خوب مامان ميايي يه بار با هم بخوريم ببينيم چي جوريه؟ شما بودين چي مي گفتين.

كارهاي جديد دخترا

2009-08-04T11:30:00.002+04:30

ني ني ديروز از حالت خوابيده تونست بشينه بعد من و گرفت و بلند شد وايساد.چند ثانيه بعدم نشست.نمي دونم چرا چهار دست و پا نمي ره فقط...چرخ مي زنه.
پنچي خانم هم مي ره كلاس رقص و شطرنج و ارف و ...كلا خدا رو شكر اوضاش روبراهه

ماجراهاي خونه جديد

2009-07-26T11:56:00.002+04:30

هفته پيش دوشنبه روز عيد مبعث اسباب كشي كرديم خونه جديدمون .اينجا اومديم به خاطر پنچي خانم چون حياط داره بتونه بره بازي كنه .البته مزاياي بيشتري هم نسبت به خونه قبليمون داره اما مهمترينش اينه كه حياط داره.
ني ني داره دندون در مياره هيچي نمي خوره خيلي لاغر و غر غر و شده ،با رورواك كلي تو خونه جديدمون كه فضا داره مي چرخه تند ميره و.. هفته آخر تير هم اولين مسافرت ني ني بود خانم رفتن بابلسر برديمش دريا ترسيد برش گردونديم تو چادر اما پنچي دلي از عزا در آورد و تا تونست آب بازي و شن بازي كرد بماند كه نزديك بود حسني و آب ببره.ولي رويهمرفته خوش گذشت آدمهاي خوبي با هم همسفر شده بوديم كه خوش گذشت .يه دوست قديمي و از دوران بچگي پيدا كرديم كه كلي با هم خاطرات مشترك و اينا داريم خيلي خوبه چون اونا با اشرفي اينا هم آشنا هستن براي همين خيلي خوب شده.خاله زري هم ديروز رفت كانادا نمي دونم بر مي گرده يا نه هرچيه اميدوارم دلش شاد باشه و سلامت

ني نيه قهر قهرو

2009-06-27T14:17:00.004+04:30

از ديشب تا حالا همينطوري فكم آويزونه.چند شب پيشا يه بار ني ني و دعوا كردم قهر كرد بغلم نيومد و اينا كه خوابيد بغل باباش و صبح هم يادش رفته بود منم جدي نگرفتم اما ديشب؛ خانم با پنچي بغل من بودن كه خسته شدم داد زدم باباشون و صدا كردم چون تو اون اتاق بود و گفتم بيا يكشون و بگير اونم اومد ني ني و گرفت آقا چشتون روز بد نبينه خانم ديگه نه بغل من ميومد نه هرچي صداش مي كردم من و نگاه مي كرد روش و بر مي گردوند هرچي هم مي خواستم دستش و بگيرم دستشو از دستم مي كشيد بيرون خلاصه تا مي اومد بغلم اينقدر گريه مي كرد و با سر دنبال باباش مي گشت انگار زديش .ديگه كار به استفراغ و اين حرفا هم رسيد اما خانم حدود يه ساعت گريه كرد و كوتاه نمي اومد.اينقدر گريه كرد و منم راهش بردم براش آواز خوندم تا خوابش برد.آخه يه بچه هفت ماهه هم قهر بلده؟خدا به داد برسه اين ني ني جوري رفتار مي كنه انگار با آدم بزرگ طرفم من.حالا مي فهمم بچم پنچي چه قدر مظلومه .نمي دونم اينا معنيش لجبازي هم بود يا نه وا مصيبتا اگه اينجوري هم باشه
و اما پنچي خانم براي اولين بار بدون من با اشرفي و باباجي و اسا رفت بويين مسافرت بهشم خيلي خوش گذشته بود.

نی نی جان و پنچی

2009-06-17T20:27:00.002+04:30

امروز پنچی و بغل کرده بودم نی نی هم توی روروک بود تا دید این صحنه رو زد زیر گریه انگار زدیش.نمی دونم اسم این حس چیه حسادت؟یعنی آدم از وقتی به دنیا میاد این حس و داره؟این کار و یه بار دیگه کردم همون نتیجه شد.پس اون میوه هه همون خویهایی که هر کدومشون انسان و به یه سو می کشن نیست؟و خدا ما رو رها کرده تا با این اضداد کنار بیایم و بعضا پیروز بشیم؟هر چی هست خوب ما رو سر کار گذاشته.

نی نی ما سوپ خور شده ،تخم مرغ می خوره

میشینه .لج می کنه ؛سر چیزی که می خواد مقاومت می کنه.عاشق آب بازیه.

پنچی و بردم مدرسه روبرو اداره تا ببینه دوست داره بره پیش دبستانی اونجا یا نه.اما خودم پشیمون شدم.توی این ترافیک .گرما باید بیا د و با من برگرده تازه سرگردونی بعد از مدرسه توی اداره من فعلا بی خیال شدم تا ببینی چی پیش میاد

این روزا خیلی خسته ام.کار و کلاس زبان و کلاس عکاسی و کلاس آیلتس و بچه داری و ...

بریدم از نظر جسمی نمی کشم.شاید از کانون یه ترمی مرخصی گرفتم.

پنچي و مهد

2009-05-23T13:46:00.003+04:30

پنچي يه دوستي داره به اسم آلاله كه سري از هم سوا هستند از دوران كودكستانش خيلي با هم جورن و يه دختري هم هست به اسم نازنين كه اين و آلاله رو اذيت مي كنه وهر روز يه پروژه دارن با هم.چند روز پيشا اومده خونه مي گه مامان معجوني هست بديم آدما بخورن با آدم مهربون شن؟مي گم نه كي گفته؟ميگه آخه آلاله با نازنين مهربون شده ديگه كنار من نمي شينه كيميا گفته يه معجون بهش بده با هات مهربون شه.
پنچي :مامان فكر نكنم زمين گرد باشه اشتباه مي كني اگه زمين گرد باشه كه ما از روش مي افتيم.

برگشتنم سر كار

2009-05-18T09:52:00.003+04:30

امروز يه هفته هست كه ميام سركار.از هفته پيش دوشنبه.
ني ني و ميذارم خونه اشرفي و پنچي هم كه طبق معمول ميره مهد.صبحها طبق معمول پنچي خانم كلي ناز مي كنن تا بلند مي شن و ني ني هم كه از 6ونيم شروع مي كنه به اواز خوندن.اما يه دو روزيه وقتي مي رسيم خونه ميگه من و زمين نذار و گريه مي كنه در حالي كه قبلا مي خوابيد تو تختش بازي مي كرد،فكر كنم تازه فهميده من نيستم اما باباجي مي گفت تقصير اين اساست هي اين و برميداره ميدوه راه ميبرش.حسني هم كه كما في سابق سركاره اما محل كارش اومده نزديك من بهش مي گم بري رو پشت بومتون دست تكون بدي مي بينمت صبحا با هم مياييم خيلي خوبه.رفتم يه آخر دوربين هم خريدم خيلي هيجانزده هستم با هاش.وكلاسهاي آيلتس هم ثبت نام كردم از اين هفته شروع ميشه تا خدا چي بخواد.

نی نی و پنچی

2009-04-29T17:37:00.003+04:30

به اسم بلاگ نی نی هم اضافه شد تا بزرگتر بشه ببینیم چی بهش میاد فعلا که بقچه خانمه.

یه چند روزیه که نی نی می چرخه وقتی طاق باز می خوابونیمش.عاشقه پنچیه حتی وقتی دار ه گریه می کنه تا اونو میبینه می خنده.

پنچی :مامان چرا تا آدم ازدواج نکنه نی نی دار نمی شه ؟ آهان فهمیدم تا شوهرش ببرتش بیمارستان.وقتی بمیریم بریم تو آسمونا دیگه نمی میریم؟ تو آسمونا مهد کودکم هست؟فرشته ها چه شکلی هستن اونها هم شکل نورن؟اگه آدم کار بد کنه خدا می برش جهنم ؟/نازنین گفته می بره جهنم .نه مامان خدا عاشقه همس همه رو دوست داره جهنم وجود نداره خداآتیش روشن نکرده آدما رو بندازه توش این یه تشبیهه.ولی اشرفی می گه جهنم وجود داره.

اکرم جون گفته جیش نجسه.جیش نی نی هم نجسه برو دستت و بشور .نه مامان نی نی تا دروغ نگفته باشه جیشش پاکه.جیشه من چی پاکه ؟من که تا حالا نشنیدم تو دروغ بگی .اما نیلو می گه تو یه بار دروغ گفتی جیشت نجسه .

نیلو خانم یادت رفته هی به مامانم می گفتی بدش به من ؟می خواستی من وبغل کنی؟ حالا چرا من و اذیت می کنی؟

پنچی و نی نی

2009-04-20T13:40:00.006+04:30

نی نی این روزها تا بهش شیشه می دم دودستی قاپ میزنه شیشه رو می کشه طرف خودش وقتی هم سیر می شه با دستش هلش میده یعنی نمی خوام.

حسنی :ز مثل زنبیل، ز مثل زنبورو.. پنچی ز مثل ماکارانی زرده دیگه.

پنچی :مانی دوستت دارم بیشتر از عاشقتم.

کلمه ای هست که بیشتر از عاشقتم بیان کنه احساس آدم و به نظرم این کلمه هایی که داریم ،همه حس آدم و منتقل نمی کنه.

با همون کلمه هایی که نمی دونم چی هستن که شدت عشقم و نشون بده

...پنچی ،نی نی و حسنی

سلام دوباره

2009-04-12T00:34:00.002+04:30

آه نمی دونم چرا چند ماهی بود نمی تونستم وارد بلاگم بشم و بنویسم امشب به طور اتفاقی تونستم بیام تو.خیلی خوشحال شدم،غیر منتظره بود.

اما بعد

پنچی کما فی سابق میره مهد کودک .نی نی هم 5 ماهه شده دیگه .فقط من و می شناسه و باباجی و و البته پنچی و.عاشق پنچیه هر وقت میبینتش حتی اگه در حال گریه هم باشه می خنده.از کارایی که می کنه اینه که وقتی رو پا می شونیش مثل قران خونهای مکتب های قدیم عقب جلو می ره و می خونه.با اجازتون یه دو ماهی می شه که خانم صبحا از خواب بیدار می شن و اواز می خونن و همه رو بیدار می کنن.این روزا احساس می کنم پنچی خیلی بزرگتر شده و البته قد کشیده و کمی هم وزن گرفته که نگرانه نکنه چاق بشه منم گفتم می برمت ورزش نگران نباش عزیزم.خیلی رفتاراش با نی نی معقوله و خیلی نی نی و دوست داره این و نی نی خوب می فهمه برای همینم عاشق هم هستن هرروز که می گذره و شادی این دوتا رو می بینم ،به خودم می گم چیز بهتری می تونستم به پنچی بدم به جز یه خواهر ؟و خدا رو شکر می کنم بخاطر موهبتش.

حسنی هم مثل همیشه مشغول پول در اوردنه اما نی دونم چرا در نمیاد .

امسال عید خیلی اروم و خوبی داشتیم خیلی به من حال داد .سلام سلام ،ماچ ماچ .عیدت مبارک کمتری داشتم و اما پز اینکه ببین سلیقه من بهتره .مانتو من بهتره .خونه من قشنگتره و خلاصه از این حرفها کمتر داشتم و خیلی آرامش داشتم که با ذره ذره وجودم نیازمندشم.ومی دونم که این نوید سالی خوب و داره .ان شاالله

چشم بلبلی

2009-01-16T15:20:00.004+03:30

نی نی ما دوماه و یه هفته شد و چشم بلبلی اسمیه که پنچی براش گذاشته یه عروسک با مزه که جمعه ها برنامه داره و اگه تونستم یه عکس ازش می ذارم واقعا شباهتشون خنده داره.اون می خنده ، من و پنچی و می شناسه و با حسنی غریبی می کنه چون کم می بینش .وقتی براش لالایی می خونم یا صدای آهنگ غمگین میشنوه بغض می کنه و گریه می کنه.

الگوی خوابش مثل وقتیه که تو شکمم بود .خیلی بچه خوب و آرومیه درست مثل خواهرش.آقوم واقوم می کنه ؛گردنش و می چرخونه و بلند می کنه از روی متکاش .این هفته تولد پنچیه خیلی هیجانزده است می خواییم تولدش و توی مهد کودک بگیریم خیلی هیجانزده است که با دوستهای مهدش تولد می گیره .

از سیاستهایی که خانم یاد گرفتن اما نمی دونم از کی چون من که بلد نیستم استعدادشم نداشتم ،پنچی خانم: مامان چقدر این غذایی که پختی خوشمره است . من :چرا غداتو نمی خوری؟ آخه اینقدر خوشمزه است که دلم نمی یاد بخورم.

اوضاعه خودمم بدک نیست میرم کلاس زبان و میام فقظ همین .به هیچ کار دیگه نمی رسم و و قتهایی هم که چشم بلبلی خوابه اینقدر قبلش خسته شدم که دلم می خواد استراحت کنم .نمی دونم شایدم هنوز خستگیه حاملگی و زایمان تو تنمه .از نظر جسمی هم خیلی ضعیف شدم و شیر دادنم که خودش یه پروژه است برای من که اشتها به خوردن ندارم.دلم می خواد برم شنا باید براش یه برنامه ریزی کنم.

رویهمرفته اوضاع خوبیه فعلا کار نکردن و استراحت کردن .نمی دونم کی این خستگیها تموم می شه این روزها که خیلی خسته هستم خسته . خسته از همه آدمهای دورو برم .خسته از خوندن که همیشه از لذتهای من بوده . از همه بدتر بلاییه که سر اعتمادم به آدمها اومده دیگه قبول ندارم کسی دوسته و بدونه هیچ منظوری و یا حسادتی و بغضی کنارمه یا منتظر نیست تا یه جایی زهرش و به من و زندگیم بریزه .اتفاقایی که این یه سال گذشته افتاده باعث شده دلم بخواد یه پیله دور خودم بکشم و دلم می خواد از همه این آدمهای به ظاهر رفیق فرار کنم برم جایی که دیگه هیچ آشنایی نبینم.

روی چو ماه دخترم پنچی خانم

2008-11-20T18:43:00.007+03:30

به درخواست خاله ریرا ما یکی از عکسای پنچی خانم و می ذاریم .

این عکس قبل از کوتاه کردن موهای پنچی خانم گرفته شده .امیدوارم رضایت شما جلب شده باشه خاله جان.

تولد نی نی

2008-11-20T17:34:00.003+03:30

بالاخره نی نی و بیستم آبان ماه از مامن در آوردیم به زور سزارین اگه به خودش بود که به قول دکتر چون بند نافشم کوتاه بود به هیچ وجه من الوجوه به دنیا نمی اومد و ریسک نمی کرد.
بیستم آبان تولد امام رضا هم بود و ما این رو هم به فال نیک گرفتیم.

یه دخمر 3کیلو و 440 ای سفید و بوره و ایندفعه هم نی نی م به من نرفته وکپی برابر اصل پنچی خانم و در نتیجه حسنیه.

امروز 10 روزه شده و دیشبم نافش افتاد.

و اما پنچی فکر می کنه یه عروسک زنده پیدا کرده و روز اول خیلی هیجانزده بود و کلا قاطی پاطی هی سوال می کرد و هی دور نی نی می چرخید و براش جالب بود چشماشو باز می کنه ؛خمیازه می کشه و ... و همش می گفت چه کوچولو و می خواست به همه نشونش بده هر کی از راه می اومد می گفت بیا نی نیمون و ببین چه اوچونه ؛شکل منه فقط موهاش صافه.رویهمرفته عکس العملهاش بهتر از اونی بود که فکر می کردم خیلی دوستش داره و هیچ حرکتی که نشانه ای از دوست نداشتن اون باشه انجام نداده فقط دوست داره پاشه باهاش بازی کنه و....

این به جز اینکه نشون از عقل و فهم و شعور پنچی داره لطف خداوند و البته خیلی به سیاستهای من و باباشم بستگی داره.

این نی نی هم درست مثل خواهرش آرومه و توی این روزهای سخت نقاهت خیلی همراهه.

و اما حسنی که فکر می کرد هیچ بچه ای و مثل پنچی دوست نخواهد داشت مثل اجاق کورا سا عتها می شینه و نی نی و نگاه می کنه و به من میگه نصفه شبم اگه فکرول کرد من و بیدار کن نگاش کنم.نی نی یه حالت عاقل اندر سفیهی میگیره که حسنی اسمش و گذاشته فکرول که اگه عکسی ازش داشتم می ذارم خیلی به نظر ما بامزه است و بعدشم از اون کارا می کنه.

خلاصه خانواده سه نفری ما بدین ترتیب چهار نفری شد

هیچی از انتظار سخت تر هست؟

2008-10-27T18:49:00.002+03:30

این روزا چشم انتظاریم تا نی نی زودتر بیاد وخسته ام خسته تر از همیشه نه می تونم راحت بخوابم نه می تونم راحت بشینم نه می تونم راحت نفس بکشم و نه می تونم راحت راه برم و در عین ناتوانی شدم که بسیار آزار دهنده شده حتی نمی تونم دولا شم یه چیزی از زمین بردارم.اما با همه اینا دوست دارم تا جایی که ممکنه نی نی و نگه دارم تا سالم و سر حال بیاد دنیا چون یه روزم برای نی نی یه روزه برای رسیده تر شدن و در نتیجه سالم تر بودن.

از حرفای پنچی خانم : ببین تو و حسنی چقدر به من غصه دادین و قتی من نی نی بودم پسونکم و گم کردین.بهتون اجازه نمی دم نی نی ام اذیت کنید خودم شیرش می دم.

مانی خدا می خوابه ؟نه .چرا ؟نمی دونم .من می دونم چون تو آسمونا که تشک نداره.

درجه ترازو روی صفر درست تنظیم نبود, خودش وزن کرده می گه فکر کنم این خرابه آخه من این کیلو نیستم.

حسنی هم که طبق معمول این روزا روبا پرستاری و رسیدگی به من غر غرو که این روزا بدترم شدم می گذرونه و طبق معمول حوصلع می کنه و تحمل.امیدوارم هیچ وقت نا توانی نبینه.

یه جمله خیلی قشنگ توی کارتون پاندا که جدید اومده بود که حیفم میاد یه جایی ثبتش نکنم , خیلی ذهنم و به خودش مشغول کرده "هیچ چیز تصادفی نیست"

به دخترم پنچی

2008-09-30T11:43:00.002+03:30

این روزا یعنی از اول مهر دیگه به توصیه دکتر اداره نمی رم ولی خوب کلا با بیکاری میونه خوبی ندارم هر چند که من هیچ وقت بیکار نیستم و الانم دارم کلاس زبان می رم و زبان و...اما احساس خوبی از نشستن و هیچ کاری نکردن ندارم.

و اما تو دخترم بدان و آگاه باش که دوستی با دخترا شرط و شروطی داره و از همه مهمترش اینه که داشته های تو یکی ازکمبود های اونا و در نتیجه عقده های اونا نباشه .

دوم اینکه و یا اول از همه اینکه حسود نباشه که البته پیدا کردن دختری که حسود نباشه بسیار مشکل تر از پیدا کردن طلاست تو بیابون چون به نظرم نسلش دیگه منقرض شده.

دروغگو نباشه و این و می تونی از دروغهایی که به دیگران می گه بفهمی ،فکر نکن به تو دروغ نمی گه چرا می گه هر وقت که لازمش بشه و کاری نداره تو کی هستی یا براش چی کار کردی چون دروغ گفتن و پذیرفته.

از گفتن اسرارت نه تنها اسرارت که حتی روزمرگیهات به اونا بپرهیز چون هر انسانی ممکه تو زندگیش در آستانه غرق شدن قرار بگیره دوست تو هم مستثنی نیست و اون روز به هر چیزی دست می اندازه و اون طوری که خودش دوست داره از اطلاعات تو استفاده می کنه تا حتی اگه شده چند ثانیه بیشتر رو آب بمونه .

به جز روی خودت و مادرو پدرت توی رو کسی حساب نکن چون درست روز مبادایی که می خواییشون نیستن .

عزیزم یادت باشه دوستی انتخاب کنی که اندازه خودت باشه یا ازت بالاتر باشه تو هرچیزی حتی زیبایی نه برای اینکه بهت یاد بده نه برای اینکه داشته های تو باعث ضربه زدن اون به تو نباشه.

دیگه اینکه عزیزم حتی دشمنانت رو هم از عاقلا انتخاب کن که گفته اند"دشمن دانا بلندت می کند بر زمینت می زند نادان دوست"

هیچ وقت از روی ترحم رابطه ای رو با کسی شروع نکن و یا از روی ترحم رابطه ای و نگه ندار

تو خدا نیستی عزیزم و مطمئن باش همه آدما می تونن گلیمشون و از آب بکشن بیرون فقط اون وسط مسطا ممکنه تو رو هم با خودشون غرق کنن که فکر می کنی شناگر ماهری هستی چون اکثر غریق نجاتا توسط کسایی که می خوان نجاتشون بدن غرق می شن.

و در آخر عزیزم از اینکه نصیحتت کردم معذرت می خوام اما عزیزم هر تجربه ای یه قیمتی داره و من اینا رو خیلی گرون خریدم و دلم می خواست اینا رو به عزیزترین کسم بدم اونم رایگان تا اون دیگه قیمتی براش نده !!!!!!!!!!!

من همیشه باهاتم و کنارت نفس می کشم کافیه چشم بگردونی.

مشغله فكري اين روزاي پنچي

2008-09-07T12:19:00.002+04:30

سي ام مرداد تا نهم شهريور يه سفر رفتم دبي .مآموريت كاري بود در قالب يه كلاس آموزشي.قبل از رفتن به پنچي گفتم مي خوام برم.شروع كرد به گريه بعد براش توضيح دادم كه براي من هم خيلي سخته كه ازش دور باشم و نمي تونم ببرمش وگرنه خيلي دلم مي خواد ببرمش.بعدم بهش گفتم اگه با من بياد كه نمي تونه سوغاتي بگيره سوغاتي مال كسيه كه همراه ادم نيست و آدم با سوغاتي آوردن بهش ميگه كه يادش بوده بعدم گفتم مي تونه يه ليستي از چيزهايي كه مي خواد آماده كنه تا اونجا براش بخرم يه كاغذ خيلي دراز از كنار روزنامه كندم دادم بهش خلاصه شروع كرد ه نوشتن بعدم گفت چقدر مي موني گفتم بستگي به سوغاتياي تو داره تا همش و نخرم نميام ببين چقدر زياده. اونم دبي كه بودم هي چك مي كرد ببينه من خريدم كه برگردم يا نه اما خدا رو شكر بچه ايه كه خودش و اذيت نمي كنه و با شرايط كنار مياد هر وقت هم زنگ مي زدم شاد و شنگول بود ،تا شب اخر كه با بغض مي گفت كي مياي ديگه تحمل ندارم كه شب تا صبح من خوابم نبرد اگه مي خواست از روز اول اينطوري كنه من طاقت نمي اوردم اصلا نمي رفتم .

دلتنگي براي حسني كه از موقعي كه رفتم فرودگاه بود تا ... اونجا هم هركي و با شوهرش مي ديدم دلم پر پري مي شد.

و اما دبي، يه شهر آشغال از نظر منظره و ... دور تا دور خيابونها ساختمونها و برجها و هتلهاي بلند مثل نواب تازه نه به اون منظمي ،گرم و رطوبت زياد، تاكسي خوب گير نمي اومد و...ولي انواع و اقسام آدمها و نژادها با فرهنگهاي مختلف و ميشد اونجا ديد خيلي جالب بود.اما از همه بيشتر فرهنگ احترام به انسانها بود كه توي اين شهر جا انداخته بودن همه تا مي ديدن من حامله هستم درو برام نگه دارن، بارم و بردارن ، ماشينها از ده فرسخيم وايميستادن و... و آرامشي كه داشتي انگار توي يه محيط سيالي وقتي كه دوباره سوار هواپيماي ايراني شدم و مسافر پشتيم سر يه دليل بيخودي شروع كرد با مهماندار دعوا كردن تازه فهميدم اي بابادوباره برگشتن به ايران وداستانهاي مردم مضطرب و عصبي و.....

تازگيها كه صدا و سيماي خودمون هم سعي در رسمي كردن چند همسري تو ايران مي كنه و يه يكي دو ساليه كه فيلمهاي ايراني يا توش پر خيانته يا چند همسري و فرياد مي كنه اون از سريال هستي پارسال و امسالم يه سريال ميده پسره دوتا زن داره نشسته بودم تو اتاق داشتم درس مي خوندم اشرفي و نينو داشتن سريال رو مي ديدن پنچي اومده پيش من مي گه ماني حسني ميره يه زن ديگه بگيره؟ گفتم چرا مامان؟ مي گه خوب اگه از تو خوشگل تر باشه؟ گفتم نمي دونم مامان بايد از خود حسني بپرسي خلاصه تا حسني اومده دويده از باباش پرسيده تا مطمئن شه هو سر من مياره يا نه.

اشرفي بدون عينك چيزاي ريز و نمي بينه به پنچي بعضي موقعا كه مي خواد كتاب بخونه مي گه نمي بينم عزيزم .اونم به نينو گفته ؛نينو دلت بسوزه مامان تو كوره تو رو نمي بينه اما مامان من ،من و مي بينه.

اولين ملاقات با دندون پزشك

2008-08-11T12:25:00.002+04:30

اصولا دندون پزشكي رفتن براي من جزئ كارهاي خيلي سخت و كمي هم ترسناكه بعد شما فكر كنيد بخواييد دخترتون و ببريد دندون پزشكي كه يكي ديگه از كارهاي سخت براي من دكتر بردن پنچيه ديگه چي مي شه.

هفته پيش پنچي خانم از درد دندون گريه مي كردن و نمي تونستن چيزي بخورن ، من هم در مورد يه دندون پزشك اطفال خوب از فاميل شنيده بودم خلاصه شماره اش و گرفتم و زنگ زدم براي ديروز وقت داد ما هم با همان تفاصيلي كه توضيح دادم رفتيم اما به خير گذشت .دكتره خيلي به شعور بچه احترام مي ذاشت و تقريبا از روش خودم استفاده مي كرد و هرچيزي و درست و اندازه فهم بچه براش توضيح مي داد مثلا اين آيينه است براي اينكه دندونت و ببينم و ....

هميشه اعتماد كردن به نظر من بهتر از ترسوندن و اطلاعات غلط دادن يا اطلاعات ندادن جواب ميده. كاش اين و همه مي فهميدن و از مزاياي اون استفاده مي كردن اما در جامعه ما همه به سهم و اندازه شعور و فرهنگ و ... خودشون مشغول خود سانسوري هستن و بگير برو تا ... سانسوري جاي اين نقطه چين همه چيز ميشه گذاشت چون داريم همه نو ع سانسور، و اين ميشه كه دروغ و ريا و ... حتي بدون دليل از همون بچگي ريشه مي زنه و رشد مي كنه يكي و مي بيني بدون هيچ سودي بازهم دروغ مي گه اما نمي دونه چرا.خلاصه دست به توليد انواع خرافات،طلسمها،ترسها و ... مي زنيم كه راست يه چيزي و نگيم چرا اينجوري شديم نمي دونم.با اين رويه مي شه به كي اعتماد كرد نمي دونم .تا كجا اين مسمويت و ميشه تو جامعه تحمل كرد نمي دونم ،به كجا مي رسيم ،مي ترسم فكر كنم و ته ته اين داستانا چي بدست آورديم ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

جابجايي

2008-07-29T10:16:00.002+04:30

امروز دقيقا يك هفته مي شه كه از خونه اي كه من و حسني با هم از اونجا شروع كرديم و ديگه اينكه پنچي خانم هم اونجا بدنيا اومدن اسباب كشي كرديم به يه خونه بزركتر يه چند تا كوچه اونورتر .پنچي خيلي خوشحاله .چند روز پيشا مي گفت فكر مي كنم شمالم اينقدر خونمون خوشگله.

پنچي خانم عاشق خريد و شهروند و پاساژ و اين حرفاست وقتي مي ريم شهروند از هر چيز صورتي كه ميبينه يكي مي خواد، مي خواد جاروي توالت باشه يا دستكش اشپزخونه ،باباشم هي بهش مي گه "اخه پول علف خرسه بچه "و خلاصه از اين داستانا .چند روز پيشها يه بستني توپي خورده بود توي جاي اون يه چند تا مهره و گل سر ريزاشو ريخته بود بعد مي گفت حسني من براي ني ني يه جغجغه درست كردم نمي خواد ديگه بخريم اخه مگه پول علفه خرسه.!

مامان چجوري خدا ما رو آدم كاشته؟

2008-06-30T11:28:00.003+04:30

شما باشيد چي جواب به يه بچه چهار ساله مي دين؟ اول فكر كردم همون دري وري هايي كه به خودمون تحويل دادن بهش بگم بعد پشيمون شدم.بعد فكر كردم آدم هم مي بينم ؟ والا يه چند وقتيه تمام ديتا بيسم در مورد ادمها و شناختشون به هم ريخته در مورد هر ادمي كه فكر مي كردم مثلا خوبه يا فلان و بهمان چنان 180 درجه همه چيز زيرو رو شده كه ديگه به خودم و اطلاعاتي كه توي اين 30 سال عمر جمع كرده بودم براي شناخت ادمهاي دور و برم اعتمادي ندارم.حس غريبي دارم كه تازگيها يا فكر مي كنم طرف داره يه نقشه اي تو ذهنش مي كشه يا يه داستاني پشت قضيه هست و از همه بد تر ترجيح مي دم ارتباطم رو هم با ادمها كم كنم ديگه از همه واهمه دارم و فكر مي كنم يا بغض دارن يا حسادت يا كينه درست ادمهايي كه من از همه بيشتر بهشون محبت كردم اينطوري در اومدن واي به حال بقيه.

نمي دونم تا حالا از ذهنم هم نشده بد كسي و خواستن بگذره ، يا بخوام بر عليه كسي حيله كنم يا منافع كسي و پايمال كنم ويا ويا ويا اما نمي دونم چرا هرچي مي بينم غير از اين چيزها نيست اين روزها حتي از نزديكترين كسا بهم .
راستي از اين هفته كلاسهاي زبان كانونم شروع مي شه و مي رم تا ببيني خدا چي ميخواد.

سونوگرافي سه بعدي

2008-06-14T12:08:00.004+04:30

اين روزا خبر از اوضاع و احوال ني ني از همه داغتره منم از همونا مي نويسم.هفته پيش دوشنبه كه ميشه بيستم خرداد و ني ني وسطاي هفته هجدهمش بود من تصميم گرفتم برم سونوگرافي سه بعدي. بماند كه صبح رفتم برق رفت دوباره بعد از ظهر رفتم و داستانهايي اين وسط اتفاق افتاد كه تا بعد از ظهر5 دفعه شده بود رفتيم تا بالاخره موفق شديم ني ني و ببينيم .اول باسدنش(به قول پنچي) به طرف ما بود بعد كم كم چرخيد و لگد زدو چشماش و ماليد ... خيلي حس قشنگي بود ديدن ني ني .من به همه دوستام هم توصيه كردم حتما برن سونوگرافي سه بعدي خيلي حس قشنگ و متفاوتيه و اينكه مي فهمي در اين فرايند خارق العاده و پيچيده تو هيچي نيستي و هيچ كاره اي يك چيزي يا يه كسي فراتر از فهم تو اين فرايندو رهبري ميكنه .و اونوقته كه به اون عظمت سجده مي كني.و از نظر من اين يعني ايمان

اين روزها به جز اين حسهاي قشنگ حسهاي ديگه اي هم دارم حس ترس از آدمهاي دورو برم كه مي بينم لايه هاي پوسته امنيت انساني كه بااصول اخلاقي بافته شده چقدر توي جامعه ما نازك شده وگاهي اوقات اصلا پاره شده و يه جاهايي تا زير گوشم و تا نزديكي خانواده ام اومده .مي ترسم اين آلودگيهاي ناشي از اين پاره شدنها دامن امن خانواده ام و آلوده كنه دلم مي خواد بر دارم همه رو با هم ببرم يه جاي دور كه هنوزم اخلاقيات محترما و كمي احساس امنيت كنم.كه به قول حسني جامعه اي كه اخلاقيات توش از بين بره رو به زوال مي ره و نابود مي شه.

راستي يه دو سه روزيه كه ني ني با لگد زدن هاش اعلام وجود كرده و هر از گاهي يه نوازشي در حد يه ضربه اروم مي زنه خيلي حسه قشنگيه واقعا متاسفم كه آقاها اين حسهاي قشنگ و تجربه نمي كنن.به قول حسني خلقت خانما از آقايون كامل تره. اما زمانه با خوبان وفا نكند.

اولين نشانه ها و برقراري تماس

2008-05-20T10:24:00.003+04:30

ديروز رفتم دكتر و براي اولين بار بعد از سونو كه ني ني و ديده بودمش كه اندازه يه كشمش بود،تماس ما برقرار شدو فهميدم اون اونجاست.دكتر كه گوشي داپلر و گذاشت روش شكمم تا صداي قلب خودش و شنيد در رفت و تكون خورد و دكتر دوباره گيرش آورد اين اولين تماس بود از طرف ني ني و از دنياي خودش و براي من خيلي هيجان انگيز بود و اشك از چشمهام اومد.دكتر گفت رشدش خوبه وهمه چيز خوبه .و اينكه تا ده روز ديگه مي تونم سونوگرافي كنم ببينم جنسيت چيه.جالبه نه؟

پنچي هم هيجانزده است و همش مي پرسه پس كي مياد.تا 10 روز ديگه 4 ماه تموم ميشه.و فكر كنم وسطاي آبان بايد منتظر باشيم.

خبر هاي تازه از خانواده ما

2008-05-06T09:52:00.003+04:30

اين روزها خبرهاي خيلي قشنگي تو خانواده سه نفري ماست كه حاكي از اينه كه قراره يه ني ني به جمع ما اضافه شه.پنچي خيلي از اين اتفاق خوشحاله و همه مهد كودك و پر كرده كه مامانم مي خواد براي من يه ني ني بياره.راستش اين ني ني آبان ماه به دنيا مياد انشاالله.حال و روز خودم هم خيلي تعريفي نداره اما قابل تحمله اما با همراهي حسني .راستش اصرار پنچي خانم كه مرتب مي گفت بريم يه ني ني بخريم جورابش پيشي داشته باشه و كوچولو باشه من و حسني و به گرفتن اين تصميم ترغيب كرد.

حسهام اين دفعه وقتي فهميدم خيلي بهتر و آرومتره از زمان پنچي.اونموقع وقتي فهميدم ترسيده بودم و گيج شده بودم و اينكه چي مي شه و اوضاعم و كه تغيير مي كنه چطوري بايد مديريت كنم و از همه مهم تر مسئوليتش بود اما اين بار ترس نداشتم چون يه بار راه و رفته بودم و با مسير آشنايي داشتم چون فكر مي كنم آدم از تاريكي مي ترسه چون نمي دونه توي تاريكي چيه يا چه اتفاقي مي افته.اين دفعه با هر اتفاقي كه برام مي افته نگران نمي شم و خوابهاي بد نمي بينم وديگه اينكه خيلي خوشحالم به خاطر پنچي و همش به عكس العملهاي اون فكر مي كنم اما يكي از نگرانيام هم هست البته خيلي كم بود اين نگراني به خاطر خصوصيات خود پنچي اما حرفهاي اطرافيان هي اين نگراني و دامن مي زنه اولين چيزي كه همه بعد از شنيدن مي گن اينه:پنچي چي ميگه؟ مي گم خوشحاله ،خدا كنه بعدن هم خوشحال باشه و....

تا خدا چي بخواد كه هر چي بخواد بهترينه.

عيد 1387

2008-04-02T11:08:00.002+04:30

خوب اينم هفت سين امسال .امسال عيدم اومد و رفت و به ما كه بد نگذشت آرامش بود و استراحت و لذت فكر كردن به اتفاقهاي قشنگي كه امسال توي خانواده كوچيكه ما مي افته انشاالله.
پنچي خانم هم كه حالي كرد كه مهد نرفت و عيدي گرفت البته از نظر اون هنوزم عيدي كادو ، پول نيست .جايي امسال هم نرفتيم با اينكه مامانم اينا شمال بودن و ميشد تمام عيد اونجا بود ولي نرفتم چون نمي شد ريسك كنم.
عيد ديدني هم همه جا رفتيم به جز خونه خاله مهتاب اينا كه ميريم وقتي از مسافرت بيان ام هنوز خيليهاشون نيومدن خونمون.
امسال هوا خيلي گرمتر از هميشه است توي عيد فقط خدا اين تابستون و به خير كنه با گرماش.

پنچي خانم

2008-03-10T15:02:00.003+03:30

خانم خانمها پريشب يه ساعت روميزي داره عقربه اش افتاده بود،من و باباش ازش غافل شديم اونو بازكرده بود و عقربه ساعت و سر جاش انداخته بود بعدم بسته بودش .يه چند وقتيه اين زن و مردها رو تو فيلمها مي بينه هي هم و ماچ مي كنن ديشب سر شام حسني من وبوس كرده اينجوري مي كنه همه شوهرا زناشون و دوست دارن چرا فريده ، فرهاد و دوست نداره؟
هفته پيشم رفتيم تيتيشه عيد خريده امروز جشن داشتن هر كار كردم يه لباس ديگه بپوشه زير بار نرفت بعدم همون لباسهاي عيدش و طبق معمول همه صورتي و پوشيد و شادان و خندان رفت مهد.
يه سري كلمه هاي انگليسي هم ياد گرفته با يه لهجه بامزه اي تلفظ مي كنه مخصوصا پيانورو.

چه برفی اومد امسال

2008-01-13T09:39:00.000+03:30

این روزا یه یک هفته ا یه که تقریبا تمام ایران روزهای پر برفی و تجربه میکنن که در خیلی از شهرها تو 30 سال اخیر بی سابقه بوده مثل اصفهان .و اما در تهران اداره ها و مدرسه ها نزدیک به یک هفته تعطیل بود و تهران هوایی تا منفی 12 درجه رو تجربه کرد که خیلی کم سابقه بوده و نکته جالبش اینه برای من که خیلی از این روزهای برفی لذت می برم و به قول یکی از بچه ها که می خواد بره استرالیا مگفت :دیگه خوشم اومده می خوام برم کانادا چون فهمیدم تو اون سرما هم می شه به سادگی زندگی کرد.

یک ماهی هم میشه که از شرکتمون جابه جا شدم و دست روزگار جای جدیدی برام انتخاب کرده که خیلی از قبل راضی ترم تا خدا چی بخواد.

پنچی خانم هم نزدیک به سه هفته میشه که مهد نمی رن.این هفته عمه ندا اومده پیشش

چند وقت پیشا خاله فاطیش بهش گفته مگه تو بزررگ نشدی چرا هنوز پیش مامانت می خوابی.خانمم به من می گه : مانی مگه تو بزرگ نشدی چرا هنوز پیش حسنی می خوابی؟ منم گفتم خب حسنی هنوز بزرگ نشده .آخه فکر می کنه باباش اندازه خودشه.

این یک ماهه چه کارا کردیم

2007-12-12T09:54:00.000+03:30

مهمترین اتفاق امتحان من بود که 14 آذر دادمش و خوب مسلما از یه ماه قبلش مشغول کتاب جوییدن بودم .اما خیلی برام جالب بود یاد گرفتن حسابداری و ...تا ببینی قبول می شم یا نه البته یک حماقتی کردم تستها نمره منفی نداشت با این حال من فقط اونایی که به جواب رسیدم زدم بقیه رو نزدم .

دیگه اینکه پنچی خانم می ره کلاس شطرنج مهد کودکشون و بعدش میاد به من یاد می ده.

دیشب هم پنچی خانم و بردیم دکتر قرار شد دوباره یه شش ماهی عینک بزنه خیلی هیجانزده است.،البته بگما این از بدجنسی منه منت سرش گذاشتم اگه دختر خوبی باشه براش عینک می گیریم.حسنی هم یه عینک براش سفارش داده اووو.

محل کارمون هم داره عوض میشه و این روزها توی تب و تاب این حرفاییم.

و آخر اینکه خدایا خیلی باحالی اون بالا نشستی حواست به همه چیز هست حتی کوچولو کوچولوهاش و هوای دل همه رو داری فقط کافیه آدم یه کمی چشم بچرخونه.

بازی (خدایا شکرت)

2007-11-05T13:30:00.001+03:30

یه چند وقتیه من و پنچی و حسنی یه بازی و شروع کردیم به اسم بازی خدایا شکرت.قبل از اینکه بخوابم معمولا غیر ارادی می گفتم خدایا شکرت و بهش توجه نمی کردم و می خوابیدم اما چند شب پیشتر ها پنچی گفت:مانی شکرت یعنی چی ؟گفتم یعنی خدایا متشکرم.بعد پنچی هم گفت خدایا شکرت.بعد گفتم خدایا به داده هات و نداده هات شکر.پنچی هم گفت خدایا به داده هات و نداده هات شکر بعدم پرسید یعنی چی ؟منم گفتم یعنی خدایا شکرت که من یه دختر دارم مثل تو ،خدایا شکرت که سالمه ، خدایا شکرت که حسنی کنار من و تو و...اونوقت پنچی گفت حالا من بگم ؟گفتم بگو مامان .گفت:خدایا شکرت که من مامان دارم.خدایا شکرت که من دستم می رسه بالای تلوزیون بزرگ شدم منم گفتم خدایا شکرت که دخترم دستش می رسه بالای تلوزیون و بزرگ شده.بعد گفت:خدایا شکرت که من دست دارم .خدایا شکرت که من مو دارم کچل نیستم و من هم هی بعدش تکرار کردم . فرداش خیلی به این موضوع فکر کردم و این مطلب که "شکر نعمت نعمتت افزون کند کفر، نعمت از کفت بیرون کند"راستش خیلی به این موضوع اعتقاد داشتم دیدم این بازی خیلی به من و پنچی کمک می کنه که چیزهایی رو که داریم ببینیم و بفهمیم چقدر زیادن و در نتیجه حسهای خوششبختیمونم زیاد شن..پس تصمیم گرفتم این بازی و ادامه بدیم .تا اینکه بعد از دو سه شب حسنی هم به جمع ما پیوست و الان خیلی ازش لذت می بریم .چند شب پیشها حسنی آخر بازی گفت خوب بچه های عزیز بخوابیم دیگه .عاشقتونم.یه دفعه پنچی اداش و درآورد، با دهن کجی. ماهم تعجب کردیم هم داشتیم از خنده روده بر می شدیم.چرا نمی دونم.

ره آورداین دفعه شمال

2007-10-23T14:08:00.001+03:30

این هفته رفته بودیم شمال .مامانم اینا همش چشمشون به دره که ما کی میریم .اونروزها که مامانیم هر وقت زنگ می زدم می گفت ننه کی میان می گفتم وا این چرا اینطوری می کنه و برای اینکه زنگ نزنم و هی برای نرفتن بهانه بیارم کمتر زنگ می زدم. حالا می بینم این از نشانه های دور شدن ادمها از هم دیگه است.این سه ماهه خیلی محاسن دیگه هم داشته برای مامانم ،اسا دون دون و بابام که خیلی ارزشمنده .مثلا بابام اینا چون هم و کمتر می بینن خیلی برای هم عزیز شدن و دیگه از اون داستاناشون خبری نیست و هر دو خیلی آروم شدن.فردای اون روزی که اسبابهای مامانم اینا رو چیدیم گفتم بیا اینم خونه بزرگ ویلایی .که چی ارزو از دلم بلند شد و دیدم هیچی نیست اهمیتی هم نداره که ادم خونه اینقدری داشته باشه در حالی که قبلا ها از جلوی خونه های آنچنانی فرمانیه که رد می شدم می گفتم خدایا می شه یکیش مال من باشه اما دیگه این حس برام تموم شده فکر کنم برای مامانم هم تموم شده باشه می گه یه آپارتمان که همه چیز ه ادم دور و برش باشه بسه.اسای دون دون که اصلا رضایتی نداره می گه بچه های اینجا خیلی با انگیزه درس می خونن و ارزش چیزهایی که داره براش بیشتر شده وخلاصه از این دست.

یه اتفاق خیلی جالبی که این دفعه برام افتاده بود این بود که وقتی رفتم لب دریا احساس می کردم زنده است و موجودیتی داره که احساس می کنه اما در حد یه حیوون مثل یه وال دلم می خواست ازش مراقبت کنم حسش می کردم نمی دونم چرا و چطوری این اتفاق افتاده بود دلم می خواست به جای اینکه کنار آب بشینم یه گونی بردارم هر چی اشغال کنار اب ریخته جمع کنم تا زحمتش نشه دوباره اونها رو برداره و دوباره برشون گردونه.ولی خوب می ترسیدم مردم اونجا بگن دختره دیونست یا اینکه افه محیطه زیستیش می شه و...اما دلم می خواست یه ساعتی می اومدم که هیچکی نباشه بتونم کنارش و تمیز کنم.این حس و نسبت به درختها و .. نداشتم ها فقط در مورد دریا داشتم چراش و چطوریش هنوز برام معلوم نیست.

یه سوالی که همیشه از بچه ها هر وقت با هم کنار دریا می ریم می پرسم هر کس فقط یه بار اینه که می دونی چرا خوبه دلت مثل دریا باشه؟معمولا جواب می دن چون بزرگه ،پر ابهتهو...اما من یه چیز ه دیگه شف کردم که دلم می خواد یه جایی ثبت بشه اونم اینجا می نویسم چون هیچ اشغالی و تو خودش نگه نمی داره و مرتب در حال تصفیه خودشه.ولی بگم ها هنوزم ازش می ترسم مخصوصا تو شب حتی از صداشم تو شب می ترسم از ابهتشم می ترسم اما نمی دونم چجوریه حسش می کنم. .

یه جمله جالب از پنچی که نشون میده کار روی بچه ها تو این کشور از چه سنی شروع می شه:مانی می دونی ابن مرجم کیه ؟نه مامان کیه ؟خوب با شمشیر زده تو سر حضرت علی علیک سلام وقتی خواب بوده.چرا؟ نمی دونم مامان جون.جالبه اگه حتی نخوایی تا قدرت انتخاب و تجزیه تحلیل بچه شکل نگرفته اطلاعاتی در این زمینه ها بدی همه خودشون و ملزم می بینن برات این کار و بکنن و این و حق خودشون می دونن.و اگه اعتراض کنی که حسابت با کرام الکاتبینه.

پایان عشق بچگی من

2007-10-23T11:41:00.003+03:30

پنج شنبه پیش رفتیم شمال. نیلوفر دفتری که برای شهریار می نوشتم و دفتر چه یادداشتمون و یک سری از نامه هایی که هیچ وقت بهش ندادم و یک سری درددلهای موقع تنهایی و روزهایی که می خواستم بذارمش کنارو ...رو که خونه گذاشته بودم و با اثاثهاشون برده بودند داد بهم.منم گذاشتم توی چمدون تا یه دفعه دیگه بخونمشون و...نمی دونستم اون موقع دیگه چی چون اینا رو گذاشته بودم روزی که دخترم عاشق شد بدم بخونه.اما دیروز که خوندمشون احساس می کردم چه عشق بچه گانه ای بوده و من از شهریار چه چیزی ساخته بودم برای خودم، چیزی که دیروز می دیدم یه ذره از اونا توش نبود و همش تصوراتم بود .حالم بد شد .به خاطر روزهایی که بعد از شهریار از روزهای زندگیم خراب کردم و با حسهای بد گذروندم ،به خاطر فاصله ای که بین خودم و حسن بخاطر این حسهای مسخره انداختم که هنوزم هست،به خاطر بار سنگینی که این خاطرات و دفترها برام داشت که کسی نخونشون،که دیروز فکر کردم از چی می ترسیدم؟ که حسن نخونه اون که همه چی و درباره من و اون می دونه دیدم از حسهایی که براش پیش میادو ناراحت می شه و نمی گه و قضیه مثل داستان شب عروسی می شه میمونه میمونه میخوردش و وقتی میگه اینقدر بزرگ شده که داغونم می کنه.خلاصه کلام دیدم در آخر داستان می ترسیدم از اینکه چماقش کنن بزنن تو سرم یا باهاش محکومم کنن منم که توی این چند ساله بارها و بارها محاکمه و محکوم شدم به خاطر عاشقی، دیگه از چی می ترسم؟دیدم حال و حوصله نگه داشتن یه همچین بار سنگینی رو ندارم وقتی دیگه گوشه ای از اون حسها وجود نداره چرا این بارونگه دارم بهتره شر همشون و مثل شر خودش از سرم کم کنم .آره دیروز فهمیدم نه تنها هیچ حسی از اون روزها نمونده تازه از داشتن یه همچین حسهای احمقانه هم متحیرم از خودم، پس نشونه هاشو هم پاره کردم ریختم دور. .کار خیلی ساده ای بود و خیلی برام جالبه که خیلی احساس سبکی می کنم در حالی که شاید ماهها و سالهایی تو زندگیم بوده که یادم نمی اومده من اینا رو هم داشتم اما با این وجود باری برام بودن و من نمی دونستم حالا که رها شدم فهمیدم.و چه حس لذت بخشه این رهایی.خدایا ممنونم به خاطر همه لطفات که به من داشتی.

چه دلپذیراست اینکه گناهانمان پیدا نیستند

وگرنه مجبور بودیم هر روز خودمان را پاک بشوییم

شاید هم می بایست زیر باران زندگی می کردیم

و باز دلپذیرو نیکوست اینکه دروغهایمان شکل مان را دگرگون نمی کنند

چون در اینصورت حتی یک لحظه همدیگر را به یاد نمی آوردیم

خدای رحیم ! تو را به خاطر این همه مهربانی ات سپاس

...فدریکو گارسیا لورکا - Federico García Lorca

پنچی و من

2007-10-09T09:52:00.000+03:30

این روزها یه 4 جلسه ای هست که می رم کلاس روانشناسی که مدتها دلم می خواست آکادمیک بخونم. یه کلاس با روش اریک برن یعنی همون والد -بالغ -کودک.قبلا ها کتاب ماندن در وضعیت اخر و وضعیت آخر و بازیها ی اریک برن و خونده بودم اما یه سوالهایی داشتم و یه اشکالاتی که خیلی دلم می خواست از یه استاد بپرسم.الانم خیلی سخته برام کلاس رفتن با وجود پنچی و اینکه کسی نیست که نگهش داره و حسنی بنده خدا مجبوره از کارو زندگیش بزنه بیاد از مهد بگیرش ، هم کلاس حسابداری که میرم و امتحانش که 14 آذره . هر بار که می خوام برم میگم چه کاری بود کردی رفتی اسم نوشتی با این همه مشغله اما وقتی میرم کلاس و ازش میام بیرون میگم خوب کردی ادامه بده.یکی از لذتهای زندگیم که باهاش تفریح می کنم و از تجزیه تحلیلهای اون با فکرم لذت می برم روانشناسیه.تاببینی تا کجا می تونم ادامه بدم.

کلاسهای پنچی خانم هم ازاول مهر شروع شده یکشنبه ها عمو سارنگ و عمو قصه میان می خونن و آهنگ می زنن و قصه می گن ،دوشنبه ها یوگا داره،سه شنبه ها زبان انگلیسی بهشون یاد می دن و چهار شنبه ها نقاشی و سفال و....رویهمرفته خیلی لذت می بره می ره مهد.

اون اوایل که رفته بود یه دفعه عمو قصه یه قصه گفته بود که عروسک روباهه عروسکه جوجه رو خورده بود دهنش خونی شده بود تا دو سه هفته ای که گرفتار بودیم که هی می پرسید برای چی روباه جوجه می خوره؟خون چیه ؟کجاست؟ و عمو قصه نمی رم دیگه.منم رفتم مهد گفتم اینهمه قصه های قشنگ بچه گانه هست این چی بود دیگه بچه من ترسیده دیگه هم نمی خواد بره قصه ببینه،مسئولشونم گفت من تذکر می دم باشه نره.خداییش خیلی رسیدگی میکنن.پریروز عمو قصه می خواست بیاد به خاطر جشن کودک ،برگه دادن که خبر بدن .گریه می کرد که نمیرم ،گفتم دخترم من گفتم دیگه عروسک زشتاشون ونیارن وخلاصه هر چی توضیح دادم میگفت مهد نمی رم.صبح اون روز یادش نبود لباسش و عوض کردم فرستادمش ،شب که اومده بود خیلی هیجانزده بود که بهش خیلی خوش گذشته بوده و عروسک زشتهاش نبودن و خوب بو د رفتم خلاصه این تابو هم شکست.

چند وقت پیشا با پنچی خاله بازی می کردیم اسباب بازیهاشو به رسم بچگی خودم ریختیم وسط که تقسیم کنیم بازی کنیم ،همه چیزو تقسیم کردیم که تو چی میخوایی بین عروسک ابیه یا باربیه و...تا اینکه یه سینی بامزه داره و یه قوری بهش گفتم تو کدوم و می خوایی گفت قوری رو منم سینی رو برداشتم خلاصه وسایلم و مرتب چیدم توی سینی و خونم و درست کردم .یهو گفت من سینی رو می خوام تو سینی داری برای همین وسایلتو قشنگ چیدی .گفتم یا سینی یا قوری اگه سینی و بدم باید قوری و بدی راضی نشد. رفتم وسایلشو براش قشنگ چیدم گفتم نگا کن مامان ربطی به سینی نداره تو هم می تونی وسایلت و قشنگ بچینی.

بعدش فکر کردم خداوندم همین طوری چیزهایی که به ماها می ده تقسیم میکنه به هر کسی یه چیزی می ده بالاخره اما ممکنه با مال یکی دیگه فرق کنه.بعضی چیزها مثل فنجون نعلبکی ها که چند تا بود مثل هم تقسیم می شد درست مثل زندگی .اما ما فکر می کنیم اگه مشگلی هست برای اون چیزهایی که نداریم نمی دونیم که بلد نیستیم با اونهایی که داریم قشنگ بازی کنیم.اینجور تقسیم کردنم برای قشنگتر شدن بازیه .یه جورایی هم تساوی برقراره.بین خوشی ها و غصه هایی که خدا به هر کسی هم می ده به نظرم همین طوره.خلاصه هر چی که هست این بازی می تونه قشنگ باشه اگه ما بخواهیم ازش لذت ببریم ،می تونه سخت باشه اگه ما دست روی دست بذاریم و به نداشته هامون فکر کنیم.

تور شهرستانک و اتوبوس سوار شدن پنچی برای اولین بار

2007-09-01T11:29:00.000+03:30

دوم شهریور با تور رفتیم شهرستانک .یکی از جاهایی قشنگ تو جاده چالوس نزدیک تهران.اون روز با خودم می گفتم چقدر جاهای قشنگ داره ایران که من هنوز ندیدم حتی این تهران خودمون که اگه از ایران برم شاید دیگه نبینم.تصمیمی با خودم گرفتم اما به حسنی هنوز نگفتم که هر چی می تونیم بیشتر وقت بذاریم جاهایی که ندیدیم ببینیم.

تا اونجا حدودا یک ساعتی با ماشین راهه و از جایی که ماشینا رو گذاشتیم حدود یک ساعت و نیم پیاده روی بود.پنچی خانم که اول صبح طبق معمول همیشه ،با خلق خوش بیدار شد و حاضر شد ساعت چهارو نیم . بعدم تا سوار اتوبوس شدیم هیجانزده بود آخه تا حالا اتوبوس سوار نشده بود.رفتنه تقریبا کل مسیر و خودش پیاده اومد و با هم شعر خوندیم و تعریف کردیم و ...همه بچه های تور تعجب کرده بودن که این کوچولو اینقدر با حوصله است و بچه خوبیه و خودش بالا میره البته بماند که برگشتنه از خواب بیدار شده بودو کمی هم لوسی بود و حسنی تمام مسیر بغلش کرد.برگشتنه توی اتوبوس خانم و خیلی تحویل گرفتن و بهش به خاطر اخلاق خوبش لپ لپ جایزه دادن و یراش دست زدن که کلی حال کرد.روی همرفته خیلی خوش گذشت به جز مریضی من که تب داشتم و سرماخوردگی شدید که فرداش نرفتم سر کار.دوتا عکسم گذاشتم که کار یکی از بچه های خوش ذوق گروهه.

از دیگر وقایع این روزها عروسی فرشاد بود که پنچی خانم رفتن آرایشگاه وشینیون و اکلیل بازی و این حرفا که به نظر من فوق العاده شده بود توی لباس عروس .یه حسی هم دارم در مورد فرشاد که تا حالا عروسی هیچ کس نداشتم اینکه فرشاد از خانواده ما رفت.البته خانواده ای که رفته بد نیست ولی امیدوارم هیچ وقت حسی نداشته باشه که یه روزی که می تونست چه ساده پا رو گذشتش گذاشت و رفت و اونروز که بخواد برگرده دیر شده باشه.

اندر احوالات این روزها

2007-06-30T13:39:00.000+03:30

امروز اینقدر بی انرژیم ، بد خلقم و بی حوصله که دلم می خوادبرم توی یه جزیره که کوچولو باشه به اندازه ای که بشه یه کلبه کوچیک توش جا بشه یه کمی بزرگتر و دورتادورم آب باشه ، همیشه بارون بیاد و توش پر کتاب باشه و یه حداقل امکانات برای خوردن تا از گرسنگی نمیرم .اونوقت برم اونجا با یه قایق، قایق رو ولش کنم بره بعد خودم باشم و خودم باشم و خودم، بدون هیچ دلتنگی و چشمم هیچ تنوبنده ای رو نبینه و هیچ صدایی نباشه به جز صدای آب .این جزیره از آرزوهای بچگیمه که شاید یه روزی جامه عمل بپوشونمش.این عکسا رو پیدا کردم خیلی دلم پرکشید برای آرزوم.

به ندرت اتفاق می افته بی دلیل اینطوری بشم البته بنا به حالات فیزیکی بدنم تقریبا شبه ضعیف این قضیه رو ماهی یه بار دارم اما امروز خیلی عمیقه .انگاری کلا دشارژم حوصله هیچی و هیچ کس و ندارم دلم نه گرفته نه شادم نه ناراحتم نمی دونم چمه فقط حوصله ندارم شایدم خسته ام نمی دونم اما هرچیه بدجور بده.
مامان اینا یعنی همون اشرپی اینا دارن می رن نوشهر زندگی کنن احتمالا این چهارشنبه اسباب می برن. من و پنچی هم احتمالا با بهادر می ریم چون طبق معمول فکر نکنم حسنی وقت کنه بیاد.
یه سه هفته ایه دارم پنج شنبه ها می رم یوگا .خیلی این هفته حس خوبی داشتم در موردش.دلم می خواد بتونم بیشتر تمرین کنم توی هفته.
پنچی خانمم که داره میره مهد اما همچنان مرتب مریضه ، اما خدا رو شکر دوست داره بره مهد . برای مربیاشم از مرضی جون که مربی نوپاش بوده بگیر برای اکرم جون و پرستو جون و فاطمه جون و پری جونم هدیه خریدیم که این هفته که روز مادره بهشون بدیم.
حسنی هم که این روزها حسابی دگیر کارشه اینقدر خسته است که خودشم یادش رفته چه برسه ....طفلی پنچی هر شب می گه نمی خوام حسنی دیر بیاد بگو تاریک نشده بیاد خونه ، چرا حسنی نمی یاد خونه ؟ منم بهش می گم عزیزم من خیلی به حسنی گفتم زود بیاد دیگه خسته شدم تو بگو شاید یه فکری کرد.اما بعبید می دونم با این وضع و اوضاع کشور که روز به روز فشار اقتصادی داره بیشتر می شه حسنی بتونه کاری کنه.الله اعلم.

در ادامه پست زندگی سگی

2007-06-17T11:28:00.000+03:30

می خوام برم ازاینجا به خاطر همه ترسهایی که از همه مردها تو این کشور دارم .آره می ترسم از همشون .از فکراشون از نگاهاشون از علاقه هاشون از ناراحتیاشون از خوشحالیاشون از حرفاشون از حقاشون از ترساشون و....

از وقتی هم که اون آقاهه تو اتوبان همت اونطوری سر هیچی پیچید جلوی من و تا مدتی فحاشی و دعوا کرد و هیچ کسی حتی به خودش زحمت نداد سرشو از ماشینش بیرون بیاره و به این دو تا مرد یه حرفی بزنه و هیچ راه گریزی هم وسط اون اتوبان نداشتم و از همه بدتر قانونی که حمایت کنه از من ، یه زن توی این اجتماع که یه مرد بی دلیل هرچی دلش خواست بگه و نا امید بودم از هرچی پلیسه و به هر طرف نگاه می کردم نا امیدتر می شدم، هر وقت از یه آقا تو رانندگی سبقت می گیرم دلم هری می ریزه و گرپ گرپ می خوره به قفسه سینم که یا آقاهه هر طوری شده الان می رسونه خودش و به ماشین من و فحاشی میکنه ، یا هی می پیچه جلوی ماشینم و هی ترمز می کنه و ویراژ میره یا منتظرم یکی با قفل فرمون بیاد پایین بکوبه رو ماشینم مثل صحنه ای که پیشترها دیدم و یا .... اینقدر این ترسهام روز به روز با دیدن و شنیدن اتفاقهای جوروواجور زیاد شده که هر وقت سوار ماشین می شم قبل از بستن کمربند اول در و قفل می کنم .نمی دونم شاید مریض شدم ولی اگه اینطوریم باشه به خاطر زندگی کردن تو محیطیه که از بچگی از همه چیزش ترسونده شدی و ترسیدی و ترسیدی و ترسیدی تا در امان باشی بتونی نفس بکشی اما بدون آرامش.
اگه بخوام از اون ترسها بگم دوباره این پست سر به فلک می کشه و از حوصله امروز من خارجه ،اون ترسها رو بچه منم باید تجربه کنه ، طاقت این یکی و ندارم دیگه. می خوام برم یه جایی که بتونم تو آرامش این ترسها رو فراموش کنم و نگران ترسونده شدنهاوترسهای دخترم نباشم .

شهر من خوانسار یا(داهاتمون به روایتی )

2007-06-09T13:41:00.000+03:30

دوشنبه هفته پیش من و حسنی و پنچی با خاله فاطی رفتیم داهات من خوانسار .

فاصله این شهر تا تهران حدود 5 ساعته با جاده ای کویری اما ارزششو داره که تحمل کنی این راه طولانی و خسته کننده رو.
خوانسار یه شهره از توابع اصفهان که محصور بین کوههایی که دورتادورش کشیده شده .
کلمه خوانسار یعنی خوان چشمه ها . رودهای زیادی از سرچشمه خوانسار (همین عکس سمت چپی) به سمت شهر سرازیر می شه که در قسمتی از مناطق این رودها از داخل خونه های اونجا می گذره.این پر آبی باعث سبزی کم نظیری با هوای فوق العاده خنک که در تابستون هم نمی شه به آسونی روی پشت بامها خوابید،شده که این خصوصیت بی نظیر در شهر نزدیکش گلپایگان که ده دقیقه فاصله داره اصلا وجود نداره و گلپایگان یه شهر خشک و گرم محسوب می شه.
هیچ خوانساری یا به قول خودمون خونساری ندیدم که تونسته باشه این شهر و فراموش کنه هر جای ایران که باشه حتی بچه هایی مثل من که دو نسل پیشش تو خونسار به دنیا اومده و خودش اوقات کودکی و تابستوناشو فقط اونجا بوده.
از جاهای توریستی مهم دیگه خونسار به جز سرچشمه که عکسش و این کنار میبینین ، گلستان کوهه که یکی از کوههای نزدیک خونساره که طبق معمول همه کوههای اطراف خونسار که پوشیده از بوته های گزه این کوه هم دارای بوته های گزه با این تفاوت که در بین این بوته ها از 20 اردیبهشت تا ده روز (بسته به سردی و گرمی هوا در اون سال این تاریخ کمی عقب جلو می شه در حد چندروز) گلهای کم نظیر اشک مژگان یا لاله وازگون سرتاسر دامنه ای کوه رو می پوشونه بعلاوه گلهای آبی دایره ای بزرگی که مربوط به گیاه موسیره که می تونی همونجا از زمین در بیاری بریزی تو ماست و نوش جان کنی و اونوقته که تفاوت موسیر تازه با اونچی ما تو شهرمون با ماست می خوریم و بفهمی . که عکسشو اینجا می ذارم از گلستان کوه

محرم های خونسار و تعذیه اون در کل ایران می تونم بگم بی نظیره و اکثرا خونساری ها سعی می کنن برای این مراسم بیان شهر خودشون.به نظر من که خیلی از شهر های ایران و دیدم از کرانه های شمالی تا یاسوج و... خونسار سویس ایرانه .از نظر سبزی چیزی برابر شماله اما با هوای بسیار لطیف و خنک اونم تو چله تابستون.
من عاشق این شهرم و عاشق اون باغمون که خاطرات بچگیامو تو خودش داره،هر دفعه که می رم خونسار می گم یه جا اینجا بخرم اما تا دفعه دیگه که دوباره میرم یادم میره.
حسنی و پنچی هم خیلی اونجا رو دوست دارن پنچی که می گفت همین جا بمونیم نریم خونمون.حسنی هم که اینگار رفته ولایت خودش.
از سوغات مهم این شهر گز در اشکال مختلفه مثل لقمه، انگشتی و...،گز انگبین (عصاره علف گز که برای معده درد و ... مفیده)، عسل، لواشک گوجه سبز، برگه های زردآلو و هلو ، آلو بخارا و آلوهای خرشتی و....
ما خودمونیا میگیم خرس خونسار و زنهاشم معروفن که معروفی زناش به خاطر زیباییشونه و منظور از خرس خونسارنحوه عصبانیت خونساریسات که شبیه عصبانیت خرسه.
خلاصه کنم وقتی میرم خونسار و بر می گردم مثل اینه که رفتم یه جزیره برای تمدد اعصاب وقتی برمی گردم آرامش خوبی دارم و حظش تو تمام سلولهام وول می خوره البته مدت زمان موندگاریش به وضعیت روزها و اتفاقهای بعدی زندگیم داره . دلم می خواد این شهر وبا خاطراتم برای خودم قاب کنم هر جا می رم با خودم ببرم .کاش می شد.
یه چند تا عکس دیگه می ذارم تا واقعا وسوسه شین برین شهر من و ببینین .

پنچی و مهد

2007-05-28T11:26:00.000+03:30

پنچی خانم از پنجم فروردین رفته مهد کودک ،این مهدی که برای خانم خانما پیدا کردم خیلی به نسبت مهدهای دیگه که دیدم بهتربود ،اتاقشون بزرگه ،نور کافی داره، تهویه داره، تمیزه و مربیاشون با تجربه هستن و یه مسئله مهم دیگه اینکه ناهارو تغذیه روزش و از قبیل میوه و ... رو خودم براش می ذارم.خلاصه خانم خانما با خلق خوش شروع کردن و با اشتیاق رفتن اما بعد از یه هفته شروع کردن به بد قلقی و استفراغ و هیچی از صبح تا بعد از ظهر نمی خوردن .لب به هیچ کدوم از خوراکیهاشون نمی زدن .خلاصه بماند که چی به من و حسنی گذشت تا اینکه کشف کردم می ترسه تو مهد کودک استفراغ کنه برای همین با خانم جدیدی مدیر مهدشون صحبت کردم اونم خیلی همکاری کرد خداییش ،گفت اینجا خونشه اشکالی نداره استفراغ کنه و ... و کمی هم من و آروم کرد که باید بهش وقت بدیم تا تطابق پیداکنه و...تا اینکه آروم آروم دوباره به وضع عادی برگشته و دیروز همه غذا ها و میوه اش و خورده بود.دو هفته ای هم بود که خانم می گفت من مهد کودک نمی خوابم منم بهش می گفتم دخترم آخه دلیلت چیه نمی گفت تا اینکه هفته پیش گفت من دوست ندارم اونجا بخوابم آخه وقتی بیدار میشیم می گن از جاتون بلند نشین منم دوست دارم بلند شم.من فرداش از مربی مستقیمش پرسیدم گفت من ساعت یک می رم و فهمیدم که اونا بچه ها رو با چند تا مربی نگه می دارن تا بعد از ظهر .دوباره زنگ زدم به خانم جدیدی و گفتم .نتیجه این شد که پنچی و یه کلاس ارتقا دادن و اومد از کلاس مرضی جون که نو پا بود به کلاس اکرم جون که آمادگیه. اکرم جون هم صبح زود که میرم هست، هم تا بعد از ظهر که می رم و مهمتر از همه اینکه پنچی اکرم جون و خیلی دست داره.دیروز دوستای جدیدی پیدا کرده که اسمشون و نمی دونه .تازه دیروز مهسا هم نیومده من بهش گفتم دخترم تو که کلاس بالا نبودی چطوری فهمیدی که مهسا نیومده؟خوب اومدن عمو سارنگ(عمویی که هفته ای یه بار میاد براشون ارگ میزنه می رقصن)دیدم نیست.هر روز صبح هم میگه دامن قری می خواما .شلوار نمی پوشم .خلاصه امروزم قراره ازشون عکس پرتره بندازن صبح می گفت یه دامن می خوام قرش زیادباشه ها .همه رو هم تست می کنه اول.

الان بگم ها ماجراهای پنچی و مهد کودک ادامه داره

خلقتت و شکر بابا

2007-05-27T14:42:00.000+03:30

دیروز یه خبر خوندم که یه نامادری یه دختر هفت ساله رو به طوری که بچه زنده بوده دفن کرده که توی راه تنفس بچه شن بوده بعد از کالبد شکافی .
از دیروز حالم دگرگونه دیروز که دلم تیر کشید طبق معمول همیشه ام یقه خدا رو چسبیدم که بابا تو هم با این خلقتت واقعا گل کاشتی و ....

تمام مدت فکر می کنم یعنی خدا صبر می کنه یه مخلوق چه با گناه چه بی گناه زجر بکشه تا بمیره یا اینکه زود انسان و خلاص می کنه یعنی طاقتش و داره؟ چطوری اون بالا وایمیسه اینجور مواقع و هیچ کاری نمی کنه ؟سختش نیست که سقف آسمون و نمی زنه زمین و خلاص؟
پس این آدم ،آدم که میگن اینه؟ همین قراره بشه ؟اومده وسه اینکه یکی زجر کشش کنه اون یکی هم اومده یکی دیگه رو زجر کش کنه؟فلسفه این پشت چیه؟
بعد از همه آدما ترسیدم ،طبق معمولم برای پنچولم ترسیدم و بعد برای همه بچه ها .اما من چه کاری می تونم انجام بدم ؟هیچی. به همین سادگی .پس چرا اینقدر ضعیف آفریدی ؟
آدما تا کجا می تونن پیش برن؟من که سر از این خلقت در نمی آرم.

بازي روزگار را نمي فهمم! من تو را دوست مي دارم. تو ديگري را..... ديگري مرا..... و همه ما تنهاييم"
بابا می خواستی چی و نشون بدی ؟

این روزها

2007-05-02T09:20:00.000+03:30

امروز یه جمله خیلی قشنگ حسنی گفت که حیفم اومد یه جا ثبتش نکنم نمی دونم این و کی گفته ولی خیلی قشنگه.

."آنچه که هستي هديه خداوند به توست و آنچه که مي شوي هديه تو به خداوند ، پس بي نظير باش "

امروز سینه ام از حس غریبی با این جمله پر شد و هنوز با اون پرپریم .همیشه وقتی خسته میشم از این روزگار مزخرف همیشه یقه خدا که دم دستمه طبق معمول می چسبم و خلاصه می گم من کی این غلط و کردم و امضا بهت دادم و خلاصه میره تا الا ماشاالله .اما امروز ممنونش بودم که من و انتخاب کرده . هر صبحی که از خواب پا میشم خوشحال میشم برای خودم که میفهمم خدا هنوزم به من امید داره برای بهتر شدن برای همین یه روز دیگه هم بهم وقت داده و امروز خوشحال بودم که اصلا فرصت خوب شدن و بهتر شدن و به منم داده و من یکی از میلیاردها اتفاق بی نظیر لطف خداوند شدم تا ... نمی دونم تا چی بشم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ولی امیدوارم هر چی شدم بهش نزدیکتر شده باشم وقتی دوباره بر می گردم.

چون در این دنیا عزیزم داشتی یارب به لطف

وز بسی نعمت نهادی بر من مسکین سپاس

اندر آن دنیا عزیزم دار زیرا گفته‌اند

خوش نباشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس

عبید

اولین ماه سال 86 و قشنگی های اون برای ما سه تا

2007-04-09T11:20:00.001+03:30

اولین اتفاق قشنگ این ماه و امسال جمعه ای که گذشت بود که تولد حسنی با سالگرد عقدمون که میلاد حضرت محمد(ص) بود با هم یکی شده بود وتقارن سه روز قشنگ توی اولین ماه سال نوید روزهای قشنگتری رو میده که من بی صبرانه منتظرشونم.(طبق معمول که تو آینده هستم!).جالبه نه ؟ توی یک روز خداوند سه تا هدیه به من داده وسه من که شعف انگیز بود و من به یمن خوش گرفتم .

یه اتفاق مهم دیگه که توی این هفته افتاد این بود که پنچی و گذاشتیم مهد یعنی سختترین کار زندگیمو انجام دادم .البته بماند که تا حالا در حدود 20 تا مهد کودک دیدم و بعد از دیدن هر کدوم هم کلی گریه کردم و روز اول یعنی پنج شنبه که پنچی رفت بالا از پله های مهد من دوباره گریه کردم ، نمی دونم چرا، معمولا زمانهای سخت اینقدر ضعیف نیستم اما در مواجهه با این بچه تمام قانونهام به هم ریخته.شاید چون بدترین خاطره زندگیم مهد گذاشتن پنچی بود توی یکسال و نیمگیش دوباره اون اضطرابها و نگرانیها رو داشتم هنوزم دارم، با اینکه پنچی خیلی شاده و مهد و دوست داره .دیروز مهدشون یه پسره اومده براشون ارگ زده و هر کسی دامن پفی داشته چرخیده و خلاصه از این داستانا چشتون روز بد نبینه تا نیم ساعت بعد از اینکه تو تختشم خوابیده بود با خودش شعر و آهنگ می خوند.(سیندللا ،سیندللا،...)البته با ریتم.نمی دونم همش می ترسم نکنه چند روز بیشتربراش جالب نباشه و بعدش بگه نمی رم و دوباره اون روزها تکرار بشه .البته بهش گفتم اگه بچه خوبی باشه می برمش مهد اونم هر روز می گه من و فردا می بری مهد تا حالا که خیلی هیجان داشته تا بقیه اش ببینی چی می شه .به قول مهتاب می گه تازه سر بچه منت هم می ذازی؟امان از این زندگی در آینده که نگرانیهاشم جلو جلو به نگرانیهای امروز اضافه می شه ببین دیگه چی می شه.به قول بزرگی به گذشته و آینده فکر نکن چون ناراحتیهای زمان حال اینقدر زیادن که برای همون زمان بسه ولی خوب دیگه کو گوش شنوا.و یه چیز کوچولو دیگه اینکه دارم روی کلاسهای متا فیزیک تحقیق می کنم تا یکی و انتخاب کنم تا ببینی چی پیش میاد.

عید سال 1386

2007-03-28T09:25:00.000+03:30

این هفت سین امسالمونه البته بعد از اینکه پنچی خانم سکه های اون و برداشته داده به هر کی اومده خونمون و تا اونجایی که خودش دلش خواسته در طراحی و چیدمان دست برده مثلا اون صورتی که اون وسط می بینین یه تخم مرغه که شکل خوکه (آخه امسال سال خوکه ) که خانم دوست ندارن تو هیچ ظرفی باشه می گه خودش پاداره خوب وایمیسه و اینجوریه که بد بخت اصلا پیدا نیست چون پاهاش کاغذیه ، خلاصه دیگه خودتون چیدمان و میبینین اینا با سلیقه دخترمه (این پز بودا).خلاصه هر جوری هست امیدوارم امسال سال شادی باشه، سلامتی و البته پر پول برای همه اونهایی که می شناسم و همه به همه آرزوهای خوبی که دارن که باعث نمی شه آرزوهایی کس دیگه ای خراب بشه برسن ما هم این بغل مغلا آروم و خوش بگذرونیم دیگه.
امسال سال تحویل ساعت تقریبا 3.35 صبح روز چهارشنبه بود و من طبق معمول تا آخرین ساعتهای سال 85 می دویدم .اما ساعت 1.5 قبل از سال تحویل دیگه از حال رفتم و با اجازتون سال تحویل خوابم برد.اما حسنی بیدار بود و پنچی کوچولو هم مثل پیشی فکر کنم اون موقع داشت خر خر می کرد.روز اول امسال با اجازتون داشتیم حاضر می شدیم بریم عید دیدنی خونه اشرپی اینا که یهویی حالم بهم خورد و با اجازتون با بیمارستان و سرم بالاخره تا ساعت 3 بعدازظهر طول کشید اما تمام امحا و احشامم تا سه ، چهار روز درد می کرد و ضعف داشتم .خلاصه این از اول امسال ما بود که با خوردن چغاله بادوم فکر کنم این بلا سرم اومد.(آخه من ویار چغاله بادوم دارم).
خوب یه چنتایی هم از تیکه های این روزای پنچی خانوم .اشرپی اینا هم هفت سین دارن خونه اونا هم عید اومده.ماهی اشرپی اینا مرد اما از دست من هیچ کاری بر نیومد.مامان عزیزم هر وقت خدا بخواد هر موجودی برگرده دوباره بره آسمونا هیچ کاری از دست هیچ کسی بر نمی یاد. ایرج خان چرا مرده؟ تازگی ها یکی از همسایه های مامانم اینها خدابیامرز به رحمت خدا رفته در خونشون سیاه زدن یه مغازه کوچولوی میوه فروشی داشت که روزها پنچی با باباجی یا نینو یا اسا دون دون می رفتن دم مغازه خرید و آشناییتی داشت با این مرد چون کلا مرتب هم حرف می زنه همه جا جلب توجه میکنه و حالا هی می پرسه مردن یعنی چی ؟ یعنی خدا به آدم میگه برگرد بیا پیش خودم تو آسمونا. برای چی ؟ برای اینکه از اول همه ما از اونجا اومدیم.خوب اونجا چی کار می کردیم.زندگی. می ره اونجا چیکار؟ زندگی.دوباره ایرج خان چرا مرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟و دوباره همین جوابا وخیلی سخته توضیح این چیزها مثلا میگه چرا اینا سیاه پوشیدن؟ چرا گریه می کنن ؟ چون دلشون برای ایرج خان تنگ می شه و....هر روز که از خواب پا می شه مانی امروزم عیده آره .اخ جونمی. داشتیم عیدیهایی که خریده بودیم و کادو می کردیم ، باشه این مداد صورتی نیست من لازمش ندارم بده به امیر علی. عیب نداره من از این کیفا دارم این و بده به ضحی و.... قبلا ها گفته بودم که عاشقه خرید تو شهرونده وقتی ازش می پرسی کجا بریم بولینگ ، مینی سیتی یا شهروند می گه شهروند.چند روز پیش رفتیم پارک بعد رفتیم ناهار بخوریم جام جم طبق معمول به حسنی گفتیم بریم فروشگاه جام جم خرید کنیم پنچی یه تفریحی بکنه برگشته می گه مانی جام جم انگیلیسی شهرونده ؟ آخه جام جم هم کالسکه داره برای خرید و مدل شهرونده.بابجی امروز صب می گفت اشرپی رفته دستشویی بشورش گفته اه اه چه بویی میاد گفته خوب به پیپ که عطر نمی زنن. و اگه بخوام ادامه بدم این پست خیلی طولانی میشه همه حرفهایی که پنچی میزنه به نظر من قشنگه و دوست دارم همشونو بنویسم مثل این، من حوصلم سر رفته بریم بولینگی ،شهروندی جایی ؟ مانی نظرت چیه؟ من می گم بریم شهروند.باشه بریم و سوار می شیم میریم حتی اگه تازه ازسر کار رسیده باشم. ولی خوب حوصله بقیه رو یر می بره همه که مثل من بد بخت این کلوچه نیستن که همه چیزش براشون جالب باشه.
کارتون باب اسفنجی رو هم بالاخره امسال عید دیدیم ، من باب اسفنجیم حسنی پاتریک ستاره ای و پنچی هم خودش گفت میندیه. هر دفعه هم که می بینیمش تا سری بعد که دوباره ببینیمش که معمولا روز بعده یکی از شعراشو با هم می خونیم.
اگه خدا بخواد فردا هم می ریم شمال اما طبق معمول حسنی نمی یاد کار داره این روزها تا چهار صبح سر کاره.پنچی عاشقه دریا و شن بازیه امیدوارم هوا خوب باشه.
خدایا احوال ما را به بهترین حال در تمام لحظه لحظه امسال بگردان.آمین

حال و هوای عیده این روزها

2007-02-25T11:59:00.000+03:30

به نظرم بهترین روزهای سال همین روزهای قبل از عید نوروزه عاشق این روزهام . مردم همه در حال جنب و جوشن . در حال خرید ، شست و شو ، نو کردن وسایل و زندگیشون هستن و این چندر غاز عیدی ها رو به طرز بسیار عجیبی خرج می کنن طوری خرید می کنن انگار بعد از عید قحطی میاد یا هیچی دیگه تو مغازه ها پیدا نمی شه ، گاهی وقتها فکر می کنم بعضیهاشونم اصلا نمی بینن چی می خرن فقط خرید می کنن باور کنین اگه می خواین مطمئن شین یه سری به مراکز خرید تهران بزنین تا خودتون ببینین اما بازم از دیدن مردم تو این حالم لذت می برم .بوی عید همه جا پره .این میونه یه کسایی رو هم میشه دید روسری های 350 هزارتومنی می خرن .باورم نمی شه یعنی سیگنالهای ذهنی این جور آدمها رو اصلا درک نمی کنم .چطوری این پولها رو می دن نمی فهمم .یا مثلا تی شرت 700 هزار تومنی !!!!!!!!!!!!!! خدا به خیر کنه عاقبتمون و.

و اما پنچی یه دامن خوشگل خریده که طبق معمول هر چی رنگهای دیگه نشونش دادیم نپسندید و فقط می گفت صورتیش و می خوام و صورتی خریدیم . یه بلوز صورتی کم رنگ ترش رو خریدیم و باز هم یه کفش صورتی خریدیم و باز هم ....های صورتی باور کنین گاهی وقتها احساس می کنم رنگ صورتی یه سیگنالی برای این بچه می فرسته به طور باور نکردنی هر چیز صورتی جذبش می کنه حتی دستمال کاغذی صورتی! حسنی هم که فعلا یه کفش خریده منم که هیچی .

یکی از جاهایی که این روزها خیلی دوست دارم برم بازار تهرانه این روزها خیلی حال و هوای جالبی داره من تقریبا سعی می کنم هر سال حتما یه صبح تا بعد از ظهر و اونجا بگذرونم.

قسمت شعف انگیز این روز که بازار می ریم خرید عیدیه و البته خوردن ساندویچ فلافل سگی دم کوچه مروی که امکان نداره برم بازا ر و نخورم.

اما به محض اینکه توپ سال تحویل و در می کنن دلم می گیره و دیگه تا آخر فروردین باز نمی شه نمی دونم چرا اما تا دوباره زندگی مردم عادی نمی شه حوصله ام جا نمی یاد.اینجوریه دیگه اما نمی دونم چرا.

از عید دیدینی هم که از بچگی خوشم نمی اومد سلام سلام ماچ ماچ ، مانتو من و ببینین چه سلیقه ای دارم چقدر امسال از پارسال پولدارترم ، و... البته من فلسفه خرید کردن لباسهایی نو و چیزهای نو رو خیلی دوست دارم اما دلیل هایی که این روزها همه مون و به بند کشیده دوست ندارم و این که قناعت گم شده هرکسی به هرچیزی که هست راضی نیست و به هر چی داره قانع نیست . اون که کارگره می خواد ماشینی که سوار می شه مثل ماشین صاحب کارش باشه که جد اندر جد تو این صنف دارن کار میکنن. منشیه می خواد لباس و جواهری که دکتره داره داشته باشه. بچه بقاله می خواد مثل بچه مهندسه اتاقش و درست کنه و... اینطوری می شه که هر کی به هر وسیله ای دست می زنه که این چیز ها رو برای خودش مهیا کنه که بهترین حالتش و نگاه کنی بدهکاری و چک و به هم خوردن آرامش زندگیته و سراغ بقیه راهها ی بدست آوردن این زیاده خواهی ها نمی رم که مجالش تو این بحث نیست. تجملاتم که داره همه رو خفه می کنه . خدا به داد برسه .و اینجوری می شه که روزهای قشنگ عیدمون و هر سال خراب تر می کنیم .

ولی با این همه من با تمام قلبم امیدوارم عید همه با خوشحالی مبارک بشه و سال خوبی برای همه مون باشه گرچه حسهای خوبی ندارم با این اوضاع و احوال.

تقارن ولنتاین با نامزدی من وحسنی

2007-02-14T08:58:00.000+03:30

6سال پیش در چنین روزی من و حسنی به طور کاملااتفاقی در روز ولنتاین نامزد شدیم وتا بعد ازظهرهم یادمون نبود که این روز مهم زندگیمون با ولنتاین مصادف شده. من و حسنی سر یه چیزی که الان یادم نیست شرط بندی کردیم و حسنی باخت . من هم چند روزی بود که به حسنی گفته بودم می خوام برم خرید و یه چیزی بخرم (راستش می خواستم برم یه انگشتر بخرم بندازم انگشت حلقه ام که کسی بهم گیر نده )بعد از اینکه حسنی باخت به من گفت چی براتون بگیرم من نظری نداشتم خودش گفت شما می خواستین یه چیزی برای خودتون توی این چند روز بخرین چی بود اون و من براتون می خرم .(جالب شد نه!)

منم مونده بودم بگم چی می خواستم یا نه، بالاخره نمی دونم چی شد که گفتم می خواستم انگشتر بخرم . بدون هیچ تعبیری گفتم باور کنین چون اون روزها فکر می کردم حسنی زن عقدی داره و من هم تو حال و هوای نامزدی با یه آدم جدید تو زندگیم نبودم و اصلا ذهنیتی هم نداشتم انگار که مثلا گفته باشم مثلا بلوز حتی به ذهنم هم نرسید که انگشتر یه تمثیل و یه هدیه خاصه!تو رو خدا باور کنید من به همین شوت و پوتی بودم تو اون دوره زندگیم.

و فکر می کنین چه اتفاقی افتاد ؟ بله حسنی یه روز که رفته بودیم کوههای کلکچال زیر پله های اون استراحتگاهش اون بالا یه قوطی کوچولو که مخصوص زینت آلاته از جیبش در آورد و درش و باز کرد می دونید توش چی بود ؟ یه جفت حلقه نقره شبیه به هم که یکی از اون یکی کمی بزرگتر بود.و یه قرآن کوچولو که حسنی توش نوشته بود وعد الله حق.جالبه نه اولش باورم نمی شد ولی بعدش رینگ فیروزه ای که دستم بود درآوردم و گذاشتمش توقوطی و اون انگشتر و دستم کردم به همین سادگی برای همین این روز علاوه بر اینکه روز گرامی داشتن عشقمونه یه روز خاص تو زندگیمونه که این روز و برامون خیلی برجسته تر از عاشقای دیگه کرده.باور کنید به همین سادگی .

اين روزها عاشقترم وقتی تو هستی

انگار جايی ديگرم وقتی تو هستی

با اينکه پرهای مرا غربت بريده

از آسمان بالاترم وقتی تو هستی

در اين اتاق بيصدای بی دريچه

خورشيد را می‌آورم وقتی تو هستی

عمرم شبيه باد طی می‌گردد اما

از عمر لذت می‌برم وقتی تو هستی

امروز تولدمه

2007-01-31T11:04:00.000+03:30

امروز باید یه اعتراف سخت بکنم اونم اینه که من سی و یک ساله شدم .قبلا تر ها فکر می کردم هرکسی سی سالشه حتما خیلی بزرگ شده اما حالا گرچه احساس پیری می کنم اما حس طی شدن زمان زیادی از عمرم و ندارم و حتی باورم هم نمی شه که سی و یک سال گذشته . باید اعتراف کنم که یکی از چیزهایی که توی زندگی نگرانشم و اصلا دوستش ندارم پیریه ، نمی دونم شاید اگه به اون روزها هم رسیدم ببینم به این بدی هم که این روزها فکر میکنم هست نباشه ،نمی دونم خدا کنه اونطوری باشه . شایدم من خیلی خوش بینانه دارم فکر می کنم که دارم به این فکر می کنم که تازه نصف راه و اومدم و مثل همه زندگی دوباره در مورد این موضوع هم دارم جلو جلو غصه می خورم شاید به اون روزها نرسیدیم.دلم می خواد مثل ممل به قشنگترین خاطره توی این یک سالی که از عمرم گذشته لبخند بزنم می بینم که حتی از مرور لحظه های سخت هم بی اراده لبخند می زنم جالبه برام چرا این اتفاق جدی نگرفتن اتفاقا این قدر با تاخیر به سراغم می یاد البته امسال می بینم اختلاف زمانی حدود یک سال شده که این گذشت عمر اگر برای من ملال انگیزه اما این قسمتش برام خوب بوده و می تونم امیدوار بشم یه روزی توی همین سالهای پیش روم این اتفاق بیفته که جدی نگرفتن اتفاقها با هر روزم یکی بشه که به نظرم این آخر توکله و رضایم به رضای اوست .شاید انتظار کشیدن اون لحظه (طبق معمول اون عادت بد زندگی کردن من تو آینده دوباره خودش و نشون داد) یه ذره حس شیرینی به گذشتن عمرم بده.
بیخیال بابا خوش اخلاق باش بذار تولدت مبارک شه(ای بابا)

تولد پنچول

2007-01-22T13:00:00.000+03:30

سه سال پیش در چنین روزی خداوند نعمت مادری رو به من داد و یک فرشته کوچولو رو فرستاد تا زندگی من و حسنی و رنگهای زیبا بزنه.اما این سه سال همه روزها و همه چیزهایی که به این فرشته کوچولو مربوط می شه رنگارنگ و براقه وقتی بهشون فکر میکنم اما ساعتهای سختم داشت که اونها ساعتهای مریضی های فرشته کوچولومه که گاهی وقتها تحملشون خیلی سخت می شد.

و اما حسهای خودمم هم خیلی نسبت به قبل از مادر شدنم تغییر کرده قبلا ها حس زیادی نسبت به بچه ها نداشتم اما حالا عاشقانه از دیدن همشون لذت می برم و دلم باز می شه .قبلا ها هر خانمی که باردار بود می دیدم دلم براش می سوخت چون فکر می کردم شرایط سختی و داره تحمل می کنه اما حالا اون موجود کوچولو رو درون مامانش حس می کنم و از این حس لذت می برم، و ...راستش حضور این فرشته کوچولو باعث تکامل خیلی از حسها و فکرام شده .اما بعد از حسنی، پنچی از معدود شانسهای زندگی من بود که حتی از فکر کردن بهشم لذت می برم .خدایا به تو می سپارمشان از دست حسود چمنش.

کاش شادی را می شد مثل سیب
از درخت های دنیا چید.
آنوقت من پای پیاده تمام شهرهای دنیا را می گشتم
وهر چه شادی بود می چیدم و در کیسه ای می ریختم
و برایت می فرستادم
و تووقتی کیسه را باز می کردی،
تمام شادی های دنیا، از تک تک روزنه های پوستت به درونت نفوذ می کرد، تا که آن لبخند نازنین تو را جاودانه کند

تولدت مبارک عزیزم

کلاسهای ACCA

2007-01-14T11:46:00.000+03:30

دیروز رفتم اولین جلسه کلاس حسابداری تخصصی که از طرف یک شرکت انگلیسی و با همکاری مرکز تحقیقات نیرو در ایران اجرا مشه . کلاسه کاملا انگلیسی بود و استاد هم که یک پاکستانی بود با لهجه انگلیسی پاکستانی و بماند که زبان بنده هم تعریفی نداره. نمی دونم کار درستیه یا نه یکی از دوستام تو کانادا میگه این رشته عاقبت خوبی داره اونجا منم دارم برای اونجا رفتن برنامه ریزی می کنم .راستش از حدودا یه 6 ماهی پیشم داشتم فکر میکردم برم حسابداری بخونم آخه به نظرم رشته کامپیوتر با این سرعت در تغییراتش اصلا عاقبت نداره یه روزی داس بلد بودن خیلی اهمیت داشت چقدر هم وقت و انرژی از ما برد زمان دانشجویی اما حالا اصلا به درد نمی خوره ما ها رو احتمالا تو موزه ها می ذارن که داس بلد بودیم البته می گم بودیم چون دستورات کامپیوتر خیلی هم فرار هستند با اجازتون الان چیز زیادی ازش یادم نیست.مباحث مربوط به زبانهای برنامه نویسی و حتی مطالب مربوط به شبکه هم همینطوره 4 سال پیش با چه سختی روتینگ شبکه کشور برگردانده شد روی فلان مدل حالا بماند که چقدر سخت بود با اطلاعات نصفه نیمه و بصورت سعی و خطا چون پروتکل جدید بود و حالا مجبوری برگردونی روی پروتکل جدید دیگه .تجهیزاتم همینطوره یه روز آمریکایی و اروپایی با دستورات اونها امروز چینی و ... خوب به این نتیجه رسیدم تا وقت دارم روی یک رشته دیگه سرمایه گذاری کنم و به نظرم چیزی بهتر از حسابداری نیومد. تا ببینی خدا چی می خواد . فقط امیدوارم این شروع پایان خوبی هم داشته باشه .

در ادامه پست زندگی سگی و در تایید اونها

2006-12-30T10:22:00.000+03:30

شهر هرت

شهر هرت جايي است که رنگهاي رنگين کمان مکروهند و رنگ سياه مستحب

شهر هرت جايي است که اول ازدواج مي کنند بعد همديگر رو مي شناسن

شهر هرت جايي است که همه بدهست نمگر اينکه خلافش ثابت بشه

شهر هرت جايي است که دوست بعد از شنيدن حرفات بهت مي گه:‌ دوباره لاف زدي؟؟

شهر هرت جايي است که بهشتش زير پاي مادراني است که حقي از زندگي و فرزند و همسر ندارند

شهر هرت جايي است که درختا علل اصلي ترافيک اند و بريده مي شوند تا ماشينها راحت تر برانند

شهر هرت جايي است که کودکان زاده مي شوند تا عقده هاي پدرها و مادرهاشان را درمان کنند

شهر هرت جايي است که شوهر ها انگشتر الماس براي زنانشان مي خرند اما حوصله 5 دقيقه قدم زدن را با همسران ندارند

شهر هرت جايي است که همه با هم مساويند و بعضي ها مساوي تر

شهر هرت جايي است که براي مريض شدن و پيش دکتر رفتن حتماْ بايد پارتي داشت

شهر هرت جايي است که با ميلياردها پول بعد از ماهها فقط مي توان براي مردم مصيبت ديده چند چادر برپا کرد

شهر هرت جايي است که خنده عقل را زائل مي کند

شهر هرت جايي است که زن بايد گوشه خونه باشه و البته اون گوشه که آشپزخونه است و بهش مي گن مرواريد در صدف

شهر هرت جايي است که مردم سوار تاکسي مي شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسيشونو در بيارن

شهر هرت جايي است که 33 بچه کشته مي شن و ماموراي امنيت شهر مي گن: به ما چه. مادر پدرا مي خواستند مواظب بچه هاشون باشند

شهر هرت جاييه که نصف مردمش زير خط فقرن اما سريالاي تلويزيونيشو توي کاخها مي سازن

شهر هرت جايي است که 2 سال بايد بري سربازي تا بليط پاره کردن ياد بگيري

شهر هرت جاييه که موسيقی حرام است حرام

شهر هرت جايي است که همه با هم خواهر برادرن اما اين برادرا خواهرا رو که نگاه مي کنن ياد تختخواب مي افتن

شهر هرت جايي است که گريه محترم و خنده محکومه

شهر هرت جايي است که وطن هرگز مفهومي نداره و باعث ننگه

شهر هرت جايي است که هرگز آنچه را بلدي نبايد به ديگري بياموزي

شهر هرت جايي است که همه شغلها پست و بي ارزشند مگر چند مورد انگشت شمار

شهر هرت جايي است که وقتي مي ري مدرسه کيفتو مي گردن مبادا آينه داشته باشي

شهر هرت جايي است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است

شهر هرت جايي است که توي فرودگاه برادر و پدرتو مي توني ببوسي اما همسرتو نه...

شهر هرت جايي است که وقتي از دختر مي پرسن مي خواي با اين آقا زندگي کني مي گه: نمي دونم هر چي بابام بگه

شهر هرت جايي است که وقتي مي خواي ازدواج کني 500 نفر رو دعوت مي کني و شام مي دي تا برن و از بدي و زشتي و نفهمي و بي کلاسي تو کلي حرف بزنن

شهر هرت جايي است که هرگز نمي شه تو پشت بومش رفت مگر اينکه از يک طرفش بيفتي..

شهر هرت جايي است که .......

خدايا اين شهر چقدر به نظرم آشناست!!!!!!

این روزهام چطوری می گذره

2006-12-18T14:34:00.000+03:30

15 آذر من و پنچی و عمه کوچیکه پنچی رفتیم کیش .یه ماموریت تشویقی بود که من اصلا سایت کیش نرفتم فقط زنگ زدم ماشین فرستادن دنبالم و رفتیم مامور سرای کیش. جاش خیلی خوب نبود اما بد هم نبود.هوا هم که خیلی سرد بود و لباسهای تابستونی که برای پنچی برده بودم اصلا استفاده نشد و فقط یه دستش که از تهران پوشیده بود همش تنش بود.اما یه روز هم آفتاب شد رفتیم لب آب و پنچی به غایت آرزوش یعنی آب و شن بازی با هم دیگه رسید و دیگه دل نمی کند.یکم هم خنجر پنجر خریدیم اما قیمتها از تهران گرونتر بود.
و اما بعد ،این روزها اغلب با حسنی و پنچی یه برنامه داریم و می ریم می گشتیم اوضاع روحی و خستگیهام خیلی کمتر شده البته با تغییر رویه های که تقریبا از مهر دادم خیلی بار های ذهنیم و کم کردم و توی محیط کارم هم سعی می کنم اعصابم و برای هیچ چیزی خرد نکنم ، هیچ ارزشی برای مسئولیت پذیری وجود نداره و هیچ فرقی بین من با یک آدم بی مسئولیت نیست .دارم تمرین می کنم تا می تونم به هرکسی از راه می رسه دیگه سرویس ندم و انرژی نذارم و... این روزا خیلی احساس سبکی می کنم . دارم سعی می کنم هر جا دلم خواست برم هرجا نخواست نرم و... و دیگه اینکه اهدافم و با آرامش و بدون صحبت کردن در موردشون با هر کسی ادامه بدم خیلی حال می ده البته اگه مامانم بذاره.
یه خاطره از پنچی: مانی مامانا دخترن؟آره . اشرپی هم دختره آره. تو هم دختری آره . من چی دخترم آره. بابا ها چی پسرن ؟بله دخترم . حسنی پسره آره .بابای اشرپی چی ؟ آره عزیزم خدا بیامرز پسر بوده . من می تونم مامان امیر علی بشم ؟ نه مامان هرکسی فقط یه مامان داره.
من و دوست داری ؟آره عزیزم من عاشقتم.عاشقتم یعنی چی ؟ یعنی خیلی خیلی خیلی دوستت دارم .حسنی و چی عاشق حسنی هم هستی؟ آره مامان هستم .من و بیشتر دوست داری یا حسنی و ؟ نمی دونم! مامان عشق تو زمینی نیست خدا هدیه داده ،عشق حسنی زمینیه حسنی هدیه داده ولی جفتش ادم و بیچاره می کنه جفتش اسیریه.اما عزیزم هیچ کسی دیگه تو زندگیت نمی یاد که تو رو اندازه من دوستت داشته باشه حتی اگه عاشقت بشه .پس خاله مریم من و دوست داره نه ؟!!!!!!!!!!!!
از کیش یه در باز کن از اون پیچیها آوردیم دیدش از چمدون در اوردمش میگه مانی این چیه ؟
در بازکنه مامان. نگاه می کنم پشت سرم می بینم گذاشتش روی در ورودی هی می چرخونش میگم مامان این در و باز نمی منه در کنسرو و باز می کنه .مگه تو نگفتی در بازکنه؟ امان از دست این زبان شیرین فارسی.
حسنی به دلایلی که خودش می دونه از بچگی های پنچی دوست داشت پنچول بهش بگه حسنی و بابا نگه اما این روزها خیلی براش مهم شده که بهش بگه بابا نمی دونم دلیلش تغییراتیه که حسنی کرده یا حسهای پنچی البته به نظرم هر دوش. خودمونیم این عاشقیم بد دردیه ها هیچ حرفی به جز اون نداری بزنی.ای بدبختی هی از دست رفتم.
زهرا خانم دوست خانوادگی ما بعد از یکسال از پیش بچه هاش از کانادا برگشته می گم خوب بدیهاش چیه ؟ میگه سگ دارن و دیگه اینکه خیلی تنهان .جالبه نه ؟اینجا آدم پر کس و بی کسه با هزارتا درد حسادتها و بغضهاو ... که ترجیح میدی ببری از همه کست.اونجا یه درده اونم بیکسی به نظر شما کدوم بهتره؟ گفتم خوبی هاش چطور چیاس؟گفت با اینجا قابل مقایسه نیست حسنهاش .حتی شیری که اینجا می خوریم شیر نیست تو خود بخوان حکایت از این مجمل.

تو فیلمت می خوایی چی بمونه؟

2006-12-12T11:39:00.000+03:30

بنظر من آدمها هیچی نیستند به جز خاطره هاشون.مثلا وقتی به یه نفر فکر می کنی چه چیزی از اون یادت میاد؟ قیافش ؟ حرفاش ؟ ...تو اون طرف و و توی یک موقعیت خاص به یاد می اری که قبلا اتفاق افتاده. خاطره ها مثل یک فیلم با حسهای زمان وقوعشون یک جایی تو مغز ثبت می شن اما جاهاشون جداست ،چون حسها کم کم کمرنگ می شه و بسته به عمق زمان اثرشون تا یه زمانی می مونن اما بالاخره حسها پاک می شن اما اون خاطره و در واقع اون فیلم می مونه . آدمها هیچی نیستند به جز خاطره هاشون و حرفاشون. چقدر ما گاهی وقتها فکر می کنیم مثلا آدم مهمی هستیم یا آدم خوبی هستم یا فلانی و خیلی دوست داریم و... ولی وقتی خروجی وجود نداره یعنی ماهیتی وجود نداره .اگه آدم مهمی هستیم کدوم خاطره می گه که مهم هستیم ؟ اگه آدم خوبی هستیم چه خاطره خوبی از خودمون ثبت کردیم ؟ یا اگه من مثلا عاشق پنچی هستم خاطره ای که براش گذاشتم آیا اونقدر واضحه و درسته که اون با یاد آوریش بفهمه که من عاشقشم؟ یا عاشقش بودم؟!!!!!!!!!!

کلاغ عصبانی

2006-12-05T10:43:00.001+03:30

دیشب با پنچی و اشرپی و اسا دون دون و نینوی نادون و بدر رفتیم بگشتیم . یک بیلبرد توی اتوبان بود یک عقاب بزرگه که تبلیغ حلوا ارده می کنه دیشب پنچی گفت مانی اون کلاغ رو ببین.من نگاه کردم گفتم دخترم این کلاغ نیست عقاب پرنده ای که نوکش به سمت پایینه عقابه . می دونید چی گفت؟ گفت پس چرا اینقدر عصبانیه !!!!!!!! گفتم مانی این مدل چشماش اینطوریه خلاصه از دیشب اسم عقاب شد کلاغ عصبانی. توی ماشینم که هی می گفت نریم خونمون بریم بگشتیم .بستنی لیوانی سفید می خوام .بریم رستوران. تو رستوران هی می گفت مانی بعد ش کجا می ریم ؟ همیشه می خواد بدونه وقتی بیرون هستیم بعدش کجا می ریم هر جا بریم خوبه به جز خونمون . گفتم می ریم بگشتیم بعد گفت بعد از اینکه گشتیدیم کجا می ریم گفتم خونمون. آقا شروع کرد ، نه نریم خونمون .بریم خونه اشرپی ،بریم اونجا بخوابیم و...تا بالاخره با موفقیت رفت خونه اشرپی دم در بهش می گم مانی مگه تو دختر من نیستی خوب بیا بریم خونه خودمون ،می گه خوب دختر اشرپی هم هستم.گفتم دیگه نمی یام دنبالت ببرمت بگشتیم می گه خوب باباجی می بره .دیگه در این جور مواقع که با لپ لپ و ... حریفش نمی شم بیشتر از این ضعف خودم و نشون نمی دم و بی خیال می شم تا کاری و که دوست داره انجام بده .ولی این جدال نا برابریه اون خیلی قدرتمنده و ابزارهاش برای موفقیت بر منطقهای من بیشتره اینجور وقتها می فهمم چقدر در برابر اراده و خواسته هاش ضعیفم و چقدر مامان خوبی بودن سخت تر می شه.

بچه های امروزی

2006-12-02T10:09:00.000+03:30

بالاخره ماشینمون و دادن!!!!!!! دوشنبه هفته پیش دادن.منم بعد از اداره رفتم دنبال پنچی تا با هم بریم شهروند.به محض اینکه وارد شدیم هرچیز رنگارنگی می دید می گفت مانی میشه برام بخری مثل گل سر و النگو ... برای همین من بهش گفتم عزیزم هرچیزی که دیدی و نداشتی و لازم داشتی برات می خرم. توجه همه رو توی فروشگاه به خودش مشغول کرده بود با اظهار نظرهایی که در مورد چیزهایی که می دید می کرد ، یکدفعه به من گفت مانی میشه بیایی اینجا یه چیزی دیدم که خیلی لازم دارم بیا برام بخرش گفتم بریم ببینم ،نمی تونید حدس بزنید چی دیده بود ! یه جاروی توالت که زیرش شیشه های رنگی داشت .بهش گفتم آخه عزیزم این به چه دردت می خوره ؟ اونم گفت : خوب لازمش دارم می خوام باهاش بازی کنم. خلاصه خدا می دونه چطوری خانم و راضی کردیم از جارو توالت بگذره .این از داخل فروشگاهش .وقتی برگشتیم بهش تو ماشین گفتم خوب عزیزم خوش گذشت ؟ گفت : اره خیلی .مانی میشه هر روز بعد از اداره بیایی دنبالم با هم بریم بگشتیم ، بریم پارک ، بریم این ور بریم اون ور... شما بودین جای من بعد از اداره می تونستید جای دیگه برین؟
خلاصه هر روز داستانهایی مثل این داریم با این بچه که 2 ماه دیگه 3 سالش می شه .
پنچی خیلی منطقیه این و نه من که مامانشم بگم ها نه همه می گن و متاسفانه بیشتر از سنشم می فهمه.البته فکر کنم بچه های این نسل تقریبا یک جورایی این مدلی باشن اما بچه ای ندیدم که به اندازه پنچی منطقی باشه.ولی کاش اینقدر زود بزرگ نمی شد و تا می تونست بچگی می کرد.
سخت گیرد جهان بر مردمان سخت کوش.

نبش قبر

2006-11-21T15:07:00.000+03:30

یک چند روزی پیش با حسنی یک صحبتهایی داشتیم که باعث نبش قبر گذشته ها در من شد و امروز به این نتیجه رسیدم که آدم یا یکی رو روست داره یا نداره حد وسطی نیست اگه یکی و دوست داشتی و یه روزهایی عمرت و با عشقش گذروندی نمی تونی هر وقت خواستی دیگه دوستش نداشته باشی حتی اگه دلت و بکنی و بندازی دور تا بتونی طاقت بیاری که دیگه نبینیش و دیگه صداش و نشنوی و....
به این نتیجه رسیدم که دوست داشتن یک داغه که به پیشونیت میخوره و به حکم عاشقی دیگه تا آخر عمرت محکومی به درد کشیدن دلت که دیگه دست از سرت بر نمی داره و دیگه آرامش نخواهد داشت تا وقتی بمیری ، دیگرانی هم که دوستت دارن هم محکومت می کنن که چرا عاشق شدی و با چه جراتی عاشق یکی به جز اونها شدی .
آدمهایی که به خاطر خودشون عاشق میشن زیادن اغلب همه این مدعیان عاشقی عاشق خودشونن .

فیلم eye wide shut رو دفعه اول که دیدم نمی فهمیدم می تونم بگم تا به امروز هم اینقدر مفهومش برام ملموس نبود اما با توجه به اتفاقاتی که افتاده توی این چتد هفته به این نتیجه رسیدم که وقتی دو نفر عاشق هم هستند این عشق هاله ای دور اونها ایجاد می کنه که دیگه هیچ کسی رو با هیچ معیار بدتر یا بهتری به جز طرفشون نمی بینن.اصلا درکی برای تشخیص اینکه مثلا فلانی خوشگل تره یا خوش تیپ تره و یا ... ندارن و طبیعتا اونها رو از گزند محفوظ نگه می داره اما اگه این هاله در برهه ای از زمان کم رنگ بشه یعنی عشق ضعیف میشه و قدرت حفاظت اون هم کم میشه . هر چی هاله کمرنگتر می شه گیرنده های حسی هر دو طرف برای دیدن دیگران قوی تر میشه کم کم از یک مشخصه حتی در حد لباس پوشیدن یکی به غیر از طرف خودشون خوششون میاد و هاله هی کمرنگ تر میشه تا کار به جایی می رسه که تو طرفت و دوست داری ولی کافیت نیست و....

عشق در حيطه فهميدن ما نيست‏، بيا برگرديم
آسمان پاسخ پرسيدن ما نيست‏ ، بيا برگرديم
گريه هامان چقدر تلخ، ببين ! رنگ ترحّم دارد
تا زمين دشمن خنديدن ما نيست‏، بيا برگرديم
باغ از فطرت اين جاده پر از بوي شكفتنها، حيف
شمّه اي مهلتِ بوييدن ما نيست، بيا برگرديم
بال سنگين سفر ميشكند واي ملال انگيز است
هيچ كس منتظر ديدن ما نيست، بيا برگرديم
مثل گنجيم گرانسنگ كمي وسوسه آميز ولي
دزد هم مايل دزديدن ما نيست ، بيا برگرديم
خومانيم ببين! ما دلمان را به دو قسمت كرديم
عشق در حيطه فهميدن ما نيست؟! بيا برگرديم
‏
فرهاد صفريان

زندگی سگی

2006-11-11T16:09:00.000+03:30

اینجا این مطلب و می نویسم برای اینکه اگه یه روزی از این ایران خراب شده رفتم و عرصه برام تنگ اومد یادم بیاد اینجا چقدر اعصابم خرد شده و دلم برای هیچ چیز این مملکت تنگ نشه.
امروز از این ترافیک کوفتی که به خاطر یک ربع دیر بیرون اومدن از خونه یکساعت دیر رسیدم.
از ماشین داغون اقای آژانسی که همه جاش صدا می کرد و هر لحظه احساس می کردی الان چرخاش در میاد.
از رانندگی وحشتناکش. از رسیدن به کلاسی که با اینهمه دلهره و پول آژانس رسیدی و به خاطر دیر اومدن بقیه نیم ساعت دیرتر شروع شد .از اعصاب خردی برای همین کلاس کوفتی که بیشتر از دو نفر نرید .
برگردید سر کارتو گرما و تو سرما توی این راه بندون بخاطر نیم ساعت بیکاری.اگه کلاسم نری امتیازم نمیاری.به خاطر حق هایی که ازت می خورن بخاطر همین کلاسهای مسخره که هیچ چیزی هم به اطلاعاتت اضافه نمی کنه.
به خاطر قانونهای مسخره که با آدمها میاد و با آدمها می ره.هیچ کس هم براش مهم نیست که این وسط کسی زندگیش ممکنه آسیب ببینه.یکی یک حق ایجاد می کنه یکی دیگه میاد اون حق و می گیره.آدمها روی خوش آمدشون از دیگران حقهاشون و می دن یا میگیرن.
اگه حرف حق بزنی دشمن حساب میشی حتی اگه حرفت کمکی به طرف بکنه.
برای دیر دادن ماشینمون که تحمل هر روزش داره سختتر میشه ،هیچ کسی هم خودش و مجبور نمی کنه که جوابگو باشه.
بخاطر این هوای مسموم تهران.
برای بالا رفتن روز به روز قیمت خونه که هر روز دلهره هات و زیادتر میکنه.
برای بالا رفتن ثانیه ای قیمتها که هر چقدر هم تلاش مضاعف می کنی هر روز از روز پیش زندگیت عقب تر می ره.
برای روشهای تدریس مزخرف که شادی ها رو از ما می گیرن و هر چی حسهای همکاری رو از همون مهد کودک توی ما می کشندو جوانه های خلاقیت و می چینن و می ریزند دور.
از فاصله های زیادی که بین جنسیت هازا همون بچگی ایجاد می کنن تا وقتی می میری.
از اینهمه ریا و چابلوسی .
از اینکه نمی تونی اونطوری که دوست داری زندگی کنی و باید به همه جواب بدی.
از اینکه بهترین سالهای عمرت و مجبوری گوشه نشینی اختیار کنی تا بتونی تو دانشگاه درس بخونی اونم با قیمت خون بابات تازه با استادای بی سواد و امکانات در حد صفر.
از اینکه تفریح و شادی توی زندگی همه گم شده و هر کسی می خنده همه فکر می کنند دیونه است.
برای اضطرابهایی که یک دیونه بخاطر کوتاهیهای همین مردم که فقط هر کدومشون به خودشون فکر می کنن شده سکان دار مملکتت هر لحظه حتی تو خصوصی ترین مسائل زندگیت وارد می کنه.
بخاطر فرار از مردم مضطرب و عصبی که صبح که بلند می شن می خوان سر اولین نفری که دیدن عقده هاشون و خالی کنن.
از اینکه مجبوری شوهر کنی وگرنه همه اینقدر خون به جیگرت می کنن که آب خوش از گلوت پایین نره.
برای اینکه مجبوری یک نفر و که باهاش ازدواج کردی تا آخر عمرت تحمل کنی چون توی این کشور با طلاق یک داغ می زنن روی پیشونیت و ادامه دادن حتی نفس کشیدن و برات سخت می کنه حتی اگه تو از تمام مردهایی که تا حالا تو زندگیت دیدی مرد تر باشی.
برای اینکه هر جا میری نفر دوم حساب میشی و هیچ حقی نداری چون زنی حتی اگه یک مرد بی عرضه و چلمنگ باشه اون رئیست میشه ولی تو نمی شی.
برای اینکه اگه پات به یکی از ارگانهای دولتی مثل دادگاهها ، کلانتری ها و... بیفته که بخوای حقت و بگیری با خدا دست یه یقه می شی که چرا زن آفریدت.
برای اینکه اگه دلت بخواد یک شب تنهایی بری بیرون تو خیابونها راه بری و فقط بدون حضور هیچ کس کنارت بخوایی نفس بکشی نری خونه دیگه نباید به برگشتنت فکر کنی چون یا یکی بلندت میکنه و سر از نا کجا آباد در می آری یا شوهرت فکر می کنه که با یکی بودی.
بخاطر نا امنی که هر لحظه که بهش فکر می کنی اضطرابت و برای حفظ دخترت بیشتر می کنه.
بخاطر خنده هایی که نمی خوای از دخترتم بگیرن.
برای اینکه قدر شناسی توی این آبادی مفهوم نداره.
برای اینکه مال حروم خوردن و مال دیگرون و خوردن اینجا زرنگی شده.
برای اینکه خودم بچه جنگم و نمی خوام چیزهایی که دیدم و کشیدم دوباره دخترم تجربه کنه.
برای اینکه اینجا آدمها از همه چیز ارزششون کمتره یا اصلا ارزش ندارن و اگه هم دارن ارزش ادمها به گوشی های موبایلشون و ماشینی که سوارن و لباسی که پوشیدن و... شده.
برای اینکه اینجا توی خصوصی ترین مسائلتم احساس ناامنی می کنی و حس می کنی داری کنترل میشی یا میشنوی کنترل میشی تا حتی اس م اس موبایلت و....
برای اینکه اگه یک آقای ریشو که عضو بسیج محلتونه یا جزو بسیج دانشگاهتون اگه عاشقت بشه از ترس جونت نمی تونی به هیچ کسی حرف بزنی یا شکایت کنی.البته کاش جون بود از تهمتهایی که می زنن بهت که از زنده بودنت پشیمون میشی که حتی توی تاکسی هم که می شینی نگرانی اگه یارو با اون ریشش و اون چشای هیزش چشمش تو رو بگیره چکار کنی چطوری از دستش خلاص بشی.
از اینکه هر وقت تو خیابون راه میری احساس کنی که مردها که نگاهت می کنن دارن تو رو لخت می بینن و چندشت میشه ولی چاره ای نداری مگه از خونه در نیایی که قماششون 95% هر چی مرده که می بینی.
از اینکه از هر سه نفر مردی که کنار هم نشستن دوتاشون دارن راجع به یک مسئله سکسی فکر می کنن،حرف می زنن یا اگه میرن اینترنت و... دارن سایتهایی سکسی میبینن حتی اگه یارو سن بابات باشه و بچه اش اندازه تو باشه و بدتر از همه اینکه تو هر روز هم باید باهاش کار کنی.
از اینکه اینجا زناش فقط به ست کردن رنگ لاکشون با ماشینشون و مش موهاشون و مد مانتو و .. . فکر می کنن و هیچ غصه ای به جز برابری با دارایی های فلان خانم مثل موبایل و...رو درک نمی کنن.
از اینکه از همه چیز فقط افه هاش و میبینی تو کشورت و فقط حرف می شنوی مثل حفظ محیط زیست و... بدون کنترل هیچ چیزی بدون دلایل سیاسی و هر روز باید نگران چیزهایی که میخوری از رب گرفته تا آب و شیر باشی و نگرانی برای دختر دوسالت که کدومشون و بهش ندم تابتونم از این آلودگیها حفظش کنم در حالی که حساسیت های روز افزون و کهیر هم داره.
برای اینکه دلم میخوادوقتی بارون میاد برم زیرش تا موهام از بارون خیس بشه و باد اونها رو ببره.
برای اینکه دلم می خواد اول صبح به هر کسی که میبینمش از سوپور تا راننده تاکسی سلام کنم و کسی فکر نکنه که من زن خرابی هستم و حتما منظوری داشتم.
از اینکه دلم میخواد دخترم توی هر سنی که هست حقوق خودش و داشته باشه نه اینکه پدرش یا پدر بزرگش یا جد پدریش هر وقت دلشون خواست تو هر سنی که خواستن اون و یک موجودی نه در حد انسان، آدم حساب کنن و براش تعیین حق کنن.در غیر اینصورت توی هیچ دادگاهی هم حقی نداشته باشه.
برای اینکه برای آزادی های من احترام و حقی وجود داشته باشه که اینجا حتی به راننده ای که تو ماشینش مسافری با شیشه های بالا سیگار میکشه نمی تونی بگی خاموشش کنه.
برای اینکه وقتی تو تاکسی نشستم ، مردم و توی اتوبوسها مثل گوشت قربونی آویزون و در حال ضعف نبینم و از پولداریم خجالت بکشم.
برای فرار از مردم خودخواه و از خود راضی که به تمدن 3000 ساله که قاشق داشتن می نازنن و نمی خوان یک لحظه فکر کنن این تمدن رو چطوری داشتن و سعی کنن متمدن زندگی کنن و هی افسوس می خورن و کمبودها رو گردن دیگران می اندازن اما این مردم تنبل حاضر نیستند برای بهتر شدن زندگی خودشون حتی از یک ساعت سریالای چرت و پرت تلوزیونشون بزنن.
و برای اینکه وبرای اینکه و....
و برای اینکه یک بار بیشتر زندگی نمی کنم و خیلی دیگه بخوام زندگی کنم 30 سال دیگه است و حتی منفی هزار درصد هم امیدی به بهبود اوضاع ندارم حتی اگه به اخرین روزهای عمرم هم برسه.

خسته
از زندگي از اين همه تكرار خسته ام
از هاي و هوي كوچه و بازار خسته ام
دلگيرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر كه و هر كار خسته ام
دل خسته سوي خانه تن خسته مي كشم
آوخ ... كزين حصار دل آزار خسته ام
بيزارم از خموشي تقويم روي ميز
وز دنگ دنگ ساعت ديوار خسته ام
از او كه گفت يار تو هستم ولي نبود
از خود كه بي شكيبم و بي يار خسته ام
تنها و دل گرفته و بيزار و بي اميد
از حال من مپرس كه بسيار خسته ام
محمدعلی بهمنی

ادامه دارد...

چقدر برای محبت کردن زود دیر میشه

2006-11-06T11:13:00.000+03:30

دیشب رفتم تئاتر(اکبر آقا اکتور تئاتر). یک تئاتر کمدی با نقش اصلی یکی از کمدینهای محبوب من تو ایران یعنی (اکبر عبدی ).من تئاتر خیلی دوست دارم .اما دیشب بخاطر تئاتر یا بخاطر کمدی بودنش نرفتم. دیشب رفتم تئاتر بخاطر انسانی که در بدترین روزهای زندگی ما بچه های ایران ما رو می خندوند. روزهایی یک تلوزیون بود تو خونه های همه که تقریبا همه سیاه و سفید بودند و یک شبکه یک بود و یک شبکه 2 و یا جنگ نشون می داد یا مارش حمله می زد یا اخبار داشت همین.بچه ها هم که اصلا دیده نمی شدند یکی مثل مرضیه برومند و یکی مثل اکبر عبدی بچه ها رو دیدند تو اون روزهای تیره و تار که گرد و غبار جنگ نمی ذاشت هیچی دیده بشه .تو اون روزها همه لذت و هیجان بچه های همسن من این بود که بدو بدو بیاییم خونه تا کارتون ببینیم کارتونهایی مثل پسر شجاع با اون آهنگ و فضای غمگینش ، هاچ زنبور عسل روزهای سه شنبه ، شهر موشها ... و محله برو بیا با اکبرعبدی و آتیلا پسیانی و.... اون روزها یک سایه ای محو از شادی و حسهای کودکی و که تو اونهمه هیاهو گم شده بود می آوردند خونه هامون. و من به خاطر آدمی که هاله هایی از لبخند رو توی اونروزهای تاریک به من و بچه های هم سنم هدیه داد دیشب با تمام سختی هایی که از دوری و بد جایی گرفته تا نداشتن بلیط و نبردن دخترم و... رفتم تا بتونم فقط صحنه آخری که می اد روی صحنه به احترامش بلند شم و دست بزنم تا اونم این قدر شناسی و قدردانی رو ببینه تا انگیزه ای بشه برای ادامه دادنش برای خندوندن مردم که تو این روزگار خیلی سخت تر شده و این و نوشتم برای خودم و یادگاری برای دخترم که هیچ خوبی حتی به اندازه یک لبخند از یاد هیچ کس نمی ره و بازتابش به آدم بر می گرده و اینکه چقدر زود دیر میشه .

پنچول من

2006-11-05T11:41:00.000+03:30

روزها خیلی دلم برای پنچول تنگ میشه.چند روز پیش هم نزدیک اداره یک خدمات الکترونیک هست که می خواستم از اونجا برای پاسپورتش اقدام کنم که چون خودش و می خواستن برای انگشت زدن زنگ زدم به مامانم تا اونو بیاره حدودای 12:30 رسیدند .دلم ضعف رفت وقتی دیدمش ."گفت سلام مانی " فوری بغلش کردم وای چه لذتی داره که فقط مامانا می فهمن .چون این خدمات الکترونیکی روبروی در شهروند و یکی از سرگرمیهای لذت بخش پنچی گشتن توی شهروند با اون سبداشه خلاصه هی می گفت "مانی میشه بریم شهروند؟ " منم دلم پر مزد ببرمش اما باید کارای پاسپورتش و می کردم و مرخصی هم نداشتم پس به مامانم گفتم میشه ببریش هر چی هم خواست براش بخر.همش اون صحنه جلوی چشامه که مامانم دستاشو گرفته بود می برد اونم هی می گفت مانی تو هم بیا.وای که دلم چه تیری می کشه این جور وقتا .همش احساس می کم به چه قیمیتی دارم این لحظه های قشنگ با پنچی بودن واز دست می دم .خیلی ناراحتم نه فقط برای پنچی بیشتر برای خودم چون می دونم اون پیش مامانم ایناخیلی بهش خوش میگذره واحساس کمبودی هم نمی کنه وای فقط خدامی دونه چقدرسخته .اما مجبورم بخاطر پنچی و خودم تحمل کنم و باید بگردم و یک زمانهایی رو برای با هم بودن پیدا کنم .

پریروز دستش زخم شده بود هی گریه میکرد که می سوزه بهش گفتم دخترم من فقط می تونم یک پماد برات بزنم زودتر خوب شه اما نمی تونم کاری کنم درد نکنه چون زخم درد داره دیگه مامان . "گفت چرا نمی تونی تو که همه کار می تونی بکنی؟!!!"

"مانی میشه بریم رستوران ؟" باشه دخترم ماشینمون و که گفتیم می برمت "کی میگیریم؟" نمی دونم
"مانی ماشینمون و نمی دن من وببری پارک؟" "اصلا چرا ماشینمونو دادیم به اون آقاهه ؟"
"مانی با من خاله بازی می کنی؟"

"مانی من و دوست داری ؟" هر چند دقیقه یکبار این سوال و از من میکنه .منم میگم آره میگه"چقدر ؟" خیلی " .نمی تونم دوستت نداشته باشم همونطوری که دوست داشتنت دست من نیست دوست نداشتنت هم دست من نیست. آخه وقتی هم خونه می رسم باید غذا درست کنم و... بعد که می بینه من مشغولم هی این جمله رو می پرسه هی دنبالم راه می افته و می گه " مانی میشه من و بغل کنی ؟"

"مانی کمرت درد نمی کنه من و بغل کنی ؟"
" مانی میشه بریم مغازه برام لباس بخری؟ "
" مانی میشه لطفا cd خودم و بذارم ببینم ؟"
هر روز که با هم می رسیم خونه یک کارتون می ذاره می بینه فرق نمی کنه چند دفعه دیده باشه مثلا عاشق شرک sherk شاید 40 بار دیده باشه . بعد که تموم می شه" می گه مانی چرا تموم شد؟"
مامان خوب همه چیز هم شروع داره هم تموم میشه "چرا؟" چی بگم
برای اینکه زیاد تلوزیون نبینه می گم عزیزم حالا نوبت من و حسنی که سریالمون و ببینیم می گه "باشه پس من بعدش cd خودم و می ذارم" یادشم نمی ره .
عاشقه برچسبه بچسبونه به تختش
چند روز پیش رفتم دنبالش از خونه مامانم بیارمش گفت "میشه اینجا بمونیم ؟"
منم شب کح حسنی اومد دنبالمون قرار شد بمونیم وقتی حسنی پاشد بره دنبالش دوید گفت" حسنی نری تو تخت من بخوابی یا" با حسنی همش کل داره
"مانی منه تو خودت مامان داری مامان منیره"
شبها وقتی صدای حسنی و میشنوه وقتی داریم تو تخت صحبت می کنمیم داد می زنه "حسنی ساتت باش"
شبها تو تختش که می خوابه خروس زری یا خاله سوسکه گوش می کنه و با نوارم می خونه.
تو خواب نصفه شب هی صدا می کنه "شیشه شیشه " یعنی شیر می خواد . بعد که تموم شد می گه بیا شیشه ام و بگیر اما تازگیها می گم خوت پاشو بذار روی میز کنار تختت اونم پا نمی شه می ندازش پایین.

الان این حس و دارم که اگه پول به اندازه کافی داشیم نمی رفتم سر کار .گور پدر حرفهای مفت مثل : زن اجتماعی و مادران در اجتماع مادران بهتری هستند و... .
نمی دونم شاید یه روزی مثل روزهای دور اوایل جوونیم و پایان نوجوانیم بازم فکر کنم زنان باید در اجتماع دوشادوش مردان کار کنند .زنان باید ... تا مادران خوبی باشندو... اما حالا که این حسها و فکر ها رو ندارم.

غصه مشترک همه مادرهای کارمند

2006-11-01T12:02:00.000+03:30

وقتی پنچول بدنیا اومد البته تقریبا از یک ماه قبل از تولدش من مرخصی گرفتم موندم خونه.من کارمند رسمی یک ارگان دولتی بودم پس بعد از اون 4 ماه مرخصی زایمان گرفتم . بعد از چهار ماه 2 ماهم مرخصی استحقاقی داشتم گرفتم .بعد از 6 ماه اومدم سر کار یک ماه دوندگی کردم و توی این یک ماه پنچول پیش خاله ام بود تا تونستم یکسال مرخصی بدون حقوق بگیرم تا پنچول یک کم بزرگتر بشه.
روزهای اول بدنیا اومدن پنچی خیلی احتیاج به استراحت داشتم و فکر می کردم دیگه خوب نمی شم اما 40 روز بعدش کم کم علائم بهبودم ظاهر شدند و تا 4 ماهگی کم کم به شرایط جدیدم هم عادت کردم از نخوابیدنهای شبانه بگیر تا....
وقتی مرخصی یکساله ام گرفتم انگار دنیا رو بهم داده بودند،خیلی برام سخت بود اون کوچولو رو بذارم برم.روزهای خیلی قشنگی بودند به این امید که یکسال دیگه می تونم پیشش باشم هر لحظه یزرگ شدنش و ببینم.
اما این خونه موندن روی من تاثیرات بدی هم داشت . احساس می کردم از همه چیزم عقب موندم.احساس بی ارزشی می کردم و اینکه هیچ کاری برای خودم انجام نمی دم . اون همه زحمت برای بدست آوردن کار و اطلاعات و منزلت اجتماعی که همه سالهای زندگیم براشون تلاش کرده بودم و از دست رفته می دیدم و احساس می کردم یک آدم بی ارزشم که کاری به جز بچه داری و کارهای تکراری و روتین زندگی نداره. پس بهانه گیر و غرغرو شده بودم و کم حوصله و ناراضی از وضعیت خودم.پس بخاطر اینکه تصمیماتی گرفته بودم مبنی بر انتخاب زندگی بهتر برای پنچی و خودم و حسنی شروع کردم به رفتن به کلاس زبان. خوب قائدتا وضعیت بهتر شد.
تا اینکه پنچی یکساله و سه ماهه شد وتا اینکه من برگردم سر کارم 3 ماه فاصله بود. از اون زمان شروع کردم دنبال مهد کودک گشتن اطراف محل کارم و...تا اینکه یکی رو انتخاب کردم .
خدایا هر وقت به اون روزها فکر میکنم همش به خودم میگم چطوری تونستم اون روزها رو تحمل کنم؟ خیلی سخت بود.
پنچی و علارغم گریه و زبون بی زبونیش که تش(کفش) نه تیتش (لباسهاش ) نه و نمی یام گفتناش برمیداشتم و تو گرمای مرداد ماه تهرون می بردم مهدی که بدلیل نزدیکی به محل کارم به خونمون دور بود.
تا اینکه بعد از یک هفته با گریه به حسنی گفتم نمی خوام دیگه بره اینجا .حسنی هم گفت اگه به پولی که دادیم بهشون فکر میکنی نمی خواد ببریش اینجا اینگار یک ماه زودتر گذاشتیمش مهد مهم نیست.
خلاصه من دوباره شروع کردم دنبال مهد گشتن اما این دفعه نزدیک خونمون که پنچی تو ترافیک آزاردهنده تهران کمتر اذیت بشه، و یک مهد پیدا کردم که به دلم نشست.پس پنچی و برداشتم بردم اونجا . باز روز از نو روزی از نو اون عذابهای بردنش به مهد کودک .خدایا چقدر گریه کردم.
هنوزم یادم می افته گریه ام می گیره.
پنچی هی مریض شد هی مریض شد و دکتر گفت یک هفته نره مهد کودک .که خدا خیر بده به بابام که گفت بیارش خودم نگرش می دارم بچه ام و دیگه پنچی بعد از یک ماه که داشت عادت می کرد نرفت مهد.
حالا پنچی نمی ره مهد اما هر روز دلم تیر میکشه وقتی می ذارمش تو بغل مامانم و می آم اداره. وقتی زنگ می زنم خونه مامانم اینا و کارشون دارم دلم پر می کشه برای صداش اما باهاش حرف نمی زنم که بچه ام هوایی نشه غصه بخوره.اما اگه بر حسب اتفاق اون جاها باشه حرف بزنه و من از پشت تلفن صداشو بشنوم بیقرار میشم ببینمش.
این روزها مجبورم برم کلاس زبان و همش حسرت به دلم که پیشش باشم .اونم همینطوره بچه ام و هر وقت می رسم خونه همش خودشو به من می چسبونه عین فراق کشیده ها.خیلی عذابه برام خیلی. از طرفی هم همش احساس می کنم قشنگترین لحظه های بزرگ شدنش و لحظه لحظه هاش و از دست میدم و نمی بینم و مطمئنم بعدا حسرتش و می خورم .وقتی از پیشم میره. وای الان که هنوز نرفته وقتی یاد رفتنش می افتم قلبم از تو دهنم می خواد بیاد بیرون وای به اون روزها می دونی الانم و همش با غصه اون روزها دارم خراب می کنم.
موندم سر دوراهی کارم یا پیش پنچی بودن . واقعا داره عذابم می ده.اخه من به خاطر رسمی بودن یک شرایط کاری دائمی دارم اونم توی این وضعیت واویلای کاری ایران که اگه برم خونه بشینم دیگه نخواهم داشت ضمن اینکه یکم دیگه به خاطر آموزش مجبورم پنچی و بفرستم مهد حتی اگه خونه باشم . خدایا چقدر مادر بودن سخته .حسنی حتی یک کم هم از این حسها رو نداره و راحت داره زندگیشو می کنه نمی دونه من و پنچی چقدر ناراحتیم و نمی تونه درک کنه که وقتی من میگم تو رو خدا یک کم زودتر روزهایی که من کلاسم بیا بچه رو بگیر ببر خونه چقدر برای منو پنچی اهمیت داره حتی 5 دقیقه اش آخه بچه ام از ساعت 5 که موقع اومدن منه همش منتظر منه و هی به مامانم میگه چرا مانی نیومد . شده بعضی موقع ها وقتی حسنی هم دیر اومده گریه کردم بخاطر پنچی .
نمی دونم مامان کارمند بودن ظلم نیست برای یک دختر بچه کوچولو ؟ چه کار کنم بهتره ؟ آیا خونه هم بمونم مامان خوبی هستم که الان نیستم؟

عشق !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2006-10-16T08:35:00.000+03:30

ماکه رفتیم و سه تار عشق را بگذاشتیم
تا که بردارد پس از ما هر که بهتر می زند

*********************************************
یه روزی به این اعتقاد داشتم دیگه ندارم .

سالها پیش که کودک بودم
سر هر کوچه کسی بود
که چینی ها را بند می زد با عشق
و من آن روز به خود می گفتم آخر این هم شد کار
ولی اکنون که دگر خبری از او نیست
جای یک دل بروی چینی ست
ترکی دارد و من در بدر در کوه به کوه
در پی بند زنی می گردم.

کلاس شنا

2006-09-30T20:49:00.000+03:30

امروز چهارمین جلسه کلاس خصوصی شناست که من باید برم. من وقتی کلاس چهارم بودم یک دوره شنا اونم نصف و نیمه رفتم که با آب سرد و مربی های ناشی که بچه ها رو هل می دادند تو عمیق گذروندم و ترسیدم و با علاقه وافری که به شنا کردن داشتم هیچ وقت پام نمی رفت که دوباره برم ، راستش خیلی از آب می ترسم .اما یک فیلم دیدم دو هفته پیش که یک دختره دزدیده شد و... و ظلمهای زیادی رو تحمل کرد به عنوان یک مادر دلم هری ریخت که حالا من چطوری می تونم دخترم و حفظ کنم با اونهمه ناتوانیهای انسانی بعد تو فیلم نشون داد که دختره چطوری قابلیتهای خودش و اضافه کرد و انتقام گرفت . من فکر کردم که قبل از انتقام باید این قابلیتها باشه تا کار به اونجاها نرسه و یاد حدیثی از پیغمبر افتادم که گفته:"به فرزندانتون شنا، سوارکاری و تیراندازی بیاموزید." بعد روی یک کاغذ کوچیک نوشتم شنا-رانندگی- دفاع شخصی - تیراندازی- نواختن یک ساز - یادگرفتن حداقل زبانهای انگلیسی ، فرانسه که به جز موارد روتین مادری و درس زندگی بر گردن منه اما خوب به قول پیامبر " رطب خورده منع رطب کی کند " من خودم هم باید یک همتی نشون بدم تا حرفم برای پنچول قابل قبول باشه برای همین رفتم کلاس شنا به مربیه گفتم خانم من از آب می ترسم اما می خوام مدرک غریق نجاتیم و بگیرم تعجب کرد که چرا حالا ؟ دیگه نمی تونستم بگم این هم یکی از وظایفه مادریه چون مجال بحث رو با همه نمی بینم چون هر کسی یک جور زندگی می کنه و نظرش ممکنه با من یکی نباشه دلیلی نمی بینم وقتم و تلف کنم چون یک چند وقتیه که به این نتیجه رسیدم که بحث کردن کار بیهوده ایه و فقط انرژی می بره در حالی که می تونم اون انرژی رو برای نتیجه گرفتن کارهام که با این 30 سال سن و تجربه و مطالعه رسیدم که باید انجام بشن بذارم .شاید یک دفعه این بحث و کاملتر ادامه بدم چون از اصول تازه تاسیس ذهنمه و باید پرورشش بدم و کمی هم از علتها بنویسم.
پس یا علی تا بعد

در هیچ سری نیست که سرّی ز خدا نیست

2006-09-26T10:07:00.000+03:30

سلام دوباره
یک چند روزی تو نوشتنم وقفه افتاد چون یک هفته رفتیم شمال خیلی عالی بود . من و پنچول با مامان اشرپی ، باباجی ، اسا دون دون و نینوی نادون(البته بدون حسنی)رفتیم اماکن رفاهی محمود آباد شرکت نفت . محیطش که بسیار تمیز و زیبا بود اما هوا توی این یک هفته از اون هواهای بی نظیر شمال بود . ( که مازندران ... شهر من یاد باد بر و بومش همواره آباد باد ... هوایش نه سرد و نه گرم و همیشه بهار). دریا هم که فوق العاده بود روزهای بارونی که پنچول می گفت دریا کف کرده چون فاصله ویلامون تا دریا خیلی کم بود لحظه به لحظه میشد اونو دید اما روزهای افتابی آروم بود و آبی و گرم و برای من که خسته از روزگار رفته بودم تا یک هفته از وقتم و با پنچول تقیسم کنم یک غنیمت قیمیتی بود.لحظه لحظه با پنچول بودن در کنار یک واژه بیکرانی طبیعت خیلی چسبید آخه من و پنچول همش حسرت به دل هستیم تا پیش هم باشیم اخه مامان کارمند داشتن یعنی حسرت سیر دیدن مامان برای پنچول من و بدو بدو کردن تا اینکه از همه چیزام بزنم که زودتر برسم خونه برای مانی.
پنچول عاشق شن بازیه ساعتها میتونه یک جا بشینه و شن بازی کنه منم که عاشق نگاه کردنش موقع بازی.کنار دریا ساعتها می نشستیم و با هم شن بازی می کردیم (کنار دریا با صدای امواج ) بدون نگرانی برای هیچ چیز حتا اینکه حالا ناهار پنچول چی بخوره .
راحت بعد از ظهرا تو بغل من میخوابید . آخه یکی از بزرگترین لذتهام اینه که پنچول تو بغلم و رو دستام بخوابه اما یک یه ماهی که به دلیل استقلال پیداکردن پنچول اتاقشو جدا کردیم البته پیشنهاد از طرف خودش بود که می خواست تو اتاقه خودش بخوابه اما برای من از پنچول این استقلال سخت تر بود و فکر نمی کنم دیگه بتونم بدون نگرانیه اینکه الان چطوری خوابیده بخوابم شبهای اول که همش روی تخت منتظر می نشستم تا صدام کنه هی مرتب به یه بهونه من و صدا می کرد تو اتاقش اما خودمم تا اون خوابش نبره نمی تونم بخوابم .
از شمال که برگشتیم بد عادت شده نه میاد پیش ما بخوابه نه دوست داره تنها تو اتاقش باشه برای من که از اولش جداکردنش سخت بود حالا عذابم می کشم چون باید مقاومت کنم هم در برابر حس خودم هم خواسته اون حالا دیگه نمی تونم برش گردونم تو اتاق خودمون اما خیلی برام سخته خلاف لذت خودم و پنچول رفتار کنم خیلی ازم انرزی می بره و خسته ام می کنه.چقدر سخته مامان بودن. و اینکه مامانی باشی که بخوایی دختر ی بزرگ کنی که وقتی تو با قدرت مادریت کنارش نبودی بتونه از خودش مراقبت کنه و آسیبی نه از نظر روحی و نه از نظر جسمی نبینه . آخه مگه من چقدر و تا کجا می تونم اون و توی دستام حفظ کنم ؟ پس تنها پاسخ به هزار ها و هزارها نگرانیهای مادرانه آماده کردن اونه برای روزهاو لحظه هایی که کاری از من ساخته نیست.حتی اگه به قیمت نادیده گرفتن نیازهای خودم باشه.

سلام

2006-09-12T15:13:00.000+03:30

من مانی پنچول هستم و نزدیک به یک هفته است که با دیدن یک وبلاگ تصمیم گرفتم یک جایی خاطراتم و برای دخترم نگه داری کنم تا بعدها بتونه اونها رو بخونه و تقریبا میتونم بگم این بلاگ خیلی خصوصیه اما می تونه برای بعضیها سرگرم کننده باشه.

هو الحق

2006-09-10T22:49:00.000+03:30

تنها یک روز در سراسر دنیا کافی ست .
نگاه از گذشته برگیر و بر آن غبطه مخور
چرا که از دست رفته است
در غم آینده نیز نباش
چرا که هنوز فرا نرسیده است
زندگی را در همین لحظه بگذران
و آن را چنان زیبا بیافرین که ارزش بیادماندن را داشته باشد.